Lisa's Life

18 days without a smartphone

2012-01-16T21:10:00.004+01:00

Op 26 maart 2009 ontmoette ik hem voor het eerst en sindsdien waren we onafscheidelijk; mijn blackberry en ik. Emailen, Facebook, Twitter, Pingen, Whats-app en oja soms belde of smste ik er ook nog mee. Ik ben het type dat elk uur haar Facebook checkt, elke scheet op twitter deelt, het type dat op vakantie stiekem haar internet aanzet om haar vakantiekiekjes te delen, het type dat 6 pinggesprekken tegelijk voert en binnen 3 secondes op een mail antwoord. Je kunt wel zeggen ik was verslaafd aan mijn Blackberry of eigenlijk verslaafd aan het internet en contact met de buitenwereld. Van 24 september tot 17 december studeerde ik in Engeland en een van de eerste dingen die ik daar deed was een simkaartje regelen met internet. Mijn abbonement in Nederland had ik namelijk al opgezegd. Op zaterdag 17 december kwam ik terug en Nederland en het mijn Engelse simkaartje werkte natuurlijk niet meer, ik had dus geen internet meer en moest het doen met 2 euro beltegoed. Ik ging zo snel mogelijk naar een telefoonwinkel om een nieuw abbonement met internet af te sluiten. Maar ik wilde overstappen van Hi naar Vodafone en dit duurde 10 werkdagen, maar er zat natuurlijk kerst en oud&nieuw tussen, zo gebeurde het dus dat ik van 17 december tot 4 januari zonder internet op mijn telefoon zat en het moest doen met 20 euro beltegoed.

Zaterdag 17 december; Na een heel gezellig en verrassend welkomstfeestje wil ik mijn vriendinnen en familie nog een ping sturen om te zeggen hoe leuk ik het vond. O,ja ik kan niet pingen; dan maar via ouderwetse sms.

Maandag 19 december: Ik heb om 09.30 met mijn tante afgesproken. Ik word natuurlijk te laat wakker, waardoor ik enorm moet haasten. Normaal is het eerste wat ik s'ochtends doe mijn email, Facebook en twitter checken op mijn mobiel. Door de haast heb ik geen tijd om mijn laptop aan te zetten. De hele ochtend vraag ik me af of ik snachts toevallige belangrijke emails heb gehad en wat er intussen allemaal gebeurd op Facebook. Ik ben blij als ik smiddags om 1 uur mijn mail kan checken, waar natuurlijk niets speciaals tussen zat.

Dinsdag 20 december: Ik ga naar de stad om een nieuw abbonement af te sluiten. Het is voor het eerst sinds 3 maanden dat ik weer door Amsterdam loop en geniet van een mueslibol. Ik maak een foto van de Amsterdamse grachten, leuk voor op Facebook. Oh, wacht ik heb geen internet, dus dan zal ik hem eerst thuis op mijn laptop moeten zetten, ach laat dan ook maar. Mijn nicht is jarig en ik moet een afspraak maken bij de opticien, dat kan ik mooi doen terwijl ik door de stad loop. Aan de ene kant bedenk ik me dat ik ook kan wachten totdat ik thuis ben, dan kan ik met de huistelefoon bellen, dat bespaart beltegoed.

Donderdag 22 december: Samen met mijn tante en oma ga ik een dagje naar Maastricht. Om 10.00 uur check ik voor het laatst mijn mail, facebook, twitter op de computer. Tussendoor merk ik dat mijn oma, tante vaak hun telefoon pakken om even te whatsappen of op Facebook te kijken. Ik pak mijn telefoon erbij en begin ouderwets te smsen. s'Avonds laat kijk ik terug wat er die dag allemaal op Facebook is gebeurd, niets bijzonders, wat een onzin is Facebook ook eigenlijk.

Vrijdag 23 december
Vrijdagavond ga ik uit met een groep vrienden, rond 20.00 ga ik van huis en kijk ik voor de laatste keer op Facebook, Twitter en check mijn mail. Op weg naar het huis van 1 van mijn vriendinnen, ben ik vergeten welke halte ik ook alweer uit moet stappen, even snel naar 9292ov surfen zit er niet bij. Na het uitgaan slaap ik bij een vriendin, normaal kijk ik als ik in bed lig nog even op facebook of post iets (stoms) op Twitter, maar dat zit er nu niet in. De volgende ochtend sta ik redelijk vroeg op, ik heb een afspraak bij de opticien en moet nog kerstcadeautjes kopen. Ik zie een leuk truitje voor oud&nieuw, normaal maak ik er dan altijd een foto van en stuur dit door aan mijn moeder en vriendinnen om te vragen of het wel echt leuk is. Nu koop ik het maar gewoon direct, ik kan het altijd nog ruilen. Rond 15.00 ben ik thuis en na 19 uur kan ik eindelijk mijn email, Facebook en Twitter checken.

Zondag 25 december
Eerste kerstdag, ik wil mijn vrienden een fijne kerst wensen en vraag me af wat zij doen met kerst. Whatsappen zit er niet in, dus ik stuur maar een weer een sms, na een tijdje stop ik met antwoorden, want ik moet op mijn beltegoed letten.

Woensdag 28 december
Ik moet toegeven dat ik het ergens ook wel lekker rustig vind. Als ik door de stad loop heb ik niet de drang om de hele tijd met mijn telefoon te lopen. Ik hoef niet meer zo nodig te weten wat er allemaal op Facebook en Twitter gebeurd. Ik spreek af met een vriend in de Coffee Company, er is wifi, maar ik neem eigenlijk niet eens de moeite om in te loggen. Ik moet toegeven dat ik de laatste dagen wel heel veel telefoon gesprekken voer (met de huistelefoon dat dan weer wel).

Vrijdag 30 december
Oud&Nieuw vier ik dit jaar met 4 vriendinnen in Antwerpen, maar er moet nog heel wat geregeld worden. Voor elk vraagje pak ik de huistelefoon, intussen zit ik 3 uur lang aan de telefoon. Een andere vriendin verteld me dat ik was toegevoegd aan een groepswhatsapp over oud&nieuw: ja dat heb ik dus niet ontvangen!

Zaterdag 31 december/ Zondag 1 januari
Normaal als ik in het buitenland ben, focus ik me altijd op locaties met wifi of ik zet even snel mijn internet aan om een foto te uploaden. Nu kan het me eigenlijk weinig schelen of er wifi is. s'Avonds om 00.00 had ik normaal vast en zeker mijn internet aangezet. Nu stuur ik een paar smsjes en bel mijn ouders, maar niet te lang want ik heb nog maar een paar euro beltegoed. Zodra we zondagmiddag over de grens rijden, zetten mijn vriendinnen hun internet weer aan om te kijken wat voor foto's er allemaal op Facebook staan. Ik vind het vooral heel fijn dat mijn telefoon het het hele weekend vol heeft gehouden, normaal moet hij na 1 dag al in de oplader.

Maandag 2 januari
Ik bedenk me ineens dat ik over 2 dagen mijn telefoon met internet weer op kan halen. Ik ben inmiddels wel gewend om niet elk halfuur op mijn telefoon te kijken of ik een ping, email of whatsapp heb. Ik laat mijn mobiel gerust een paar uur in mijn tas zitten, tot ergenis van de mensen in mijn omgeving.

Donderdag 4 januari
s'Ochtends vroeg krijg ik een sms dat ik bereikbaar ben op een Vodafone nummer. Ik ben daardoor ook niet meer bereikbaar op mijn Hi-simkaartje, ik ben inmiddels al een paar uur onbereikbaar. Pas smiddags neem ik de moeite om mijn telefoon op te halen. Zodra ik de winkel uitloop log ik in op Facebook, download ik Whatsapp en deel mijn ping.. voor ik het weet loop ik bijna tegen een lantaarnpaal op omdat ik zo in mijn mobiel zit. Als ik thuis kom zit ik een uur lang achter elkaar alleen maar te pingen en te whatsappen, gezellig.

Het klinkt stom maar het is ongelovelijk hoe ping, whats app en Facebook inmiddels een onderdeel van mijn leven zijn geworden. Ik deelde alles via ping en whatsapp. Even snel een ping dat je er over 5 minuten bent, of dat je trein vertraging heeft. Snel een telefoonnummer opzoeken of de weg vinden, gaat zonder internet ook een stuk lastiger. Af en toe vond ik het heel vervelend dat ik niet zomaar iedereen kon bellen, want ik moest op mijn beltegoed letten. Treinreizen waren ook erg saai, want normaal begon ik dan alijd iedereen te whatsappen. Grote voordeel is dat ik tijdens etentjes een stuk gezelliger ben, ik hoef niet steeds mijn mobiel te checken. Zoveel interressante emails krijg ik eigenlijk niet, dus ik kan ook prima een dag zonder email. En eigenlijk is het ook veel leuker om in het echt met iemand af te spreken of te bellen in plaats van dat je alles al op Facebook hebt gezien. Maarja de maatschappij is inmiddels zo gericht op whatsapp, Facebook en snelle antwoorden via email, dat je eigenlijk niet meer zonder kunt!

2011 in een notendop

2012-01-10T23:18:00.011+01:00

Bijna precies een jaar geleden (9 januari 2011) schreef ik mijn laatste blog, getiteld: Druk, Druk, Druk. Het was kennelijk een voorbode, want ik heb vervolgens een jaar langs niets van me laten horen, want ik was: druk, druk, druk! Maar waar was ik dan zo druk mee? Hier een klein overzicht van mijn 2011:

Januari
Op 4 januari had ik een onmogelijk tentamen wetenschapsfilosofie. Wonder boven wonder haalde ik dit tentamen, waardoor ik de rest van de maand januari vrij had. Ik maakte een geweldige trip met mijn moeder naar Istanbul, waar wij 12 januari al zonder jas in de zon op het terras zaten. Eind januari bracht ik een weekend door in het Hiltonhotel in Rotterdam, beklom de Euromast. Ik zat voor het eerst in mijn leven in een discotaxi (aanrader). En ik bezocht voor het eerst de Amsterdam Fashionweek, samen met Lianne ging ik naar de show van Hunkemoller.

Februari
In februari zwaaide ik Jorn uit die voor 5 maanden naar Wenen vertrok om daar te studeren. Ik vierde Valentijnsdag daarom maar met Adrienne, waarbij we de lekkerste cupcakes ooit aten. Verder stond de maand februari vooral in het teken van veel studeren en werken bij iens.nl. Daarnaast maakte ik in februari heel veel gebruik van mijn Pathe Unlimited pas.

Maart
Op 1 maart leverde ik mijn portfolio in voor een Erasmusexchange naar Engeland. Met als eerste keuze: Brighton en als second opinion: Liverpool. In maart trok ik de stoute schoenen aan en besloot ineens dat ik wilde gaan hardlopen. Ik moest natuurlijk wel een stok achter de deur hebben, dus schreef ik me alvast in voor de AMC-loop van 10 km, op 22 mei. In 2 maanden tijd van 0 naar 10 km leek me een mooi voornemen. Ook ging ik 5 dagen naar Wenen om Jorn te bezoeken, waar ik verliefd werd op de mooie stad en ik maakte kennis met de overheerlijke Sacher Tarte.

April
In april kreeg ik te horen dat ik op exchange mocht!! Mijn eerste keuze Brighton was het niet geworden. Maar ik mocht van september tot december studeren aan de Hope University in Liverpool. Bah, Liverpool dacht ik toen. Ik ging naar een strandfeest in Bloemendaal met Adrienne en Stefana. Ik kocht een rode broek, een van mijn beste aankopen in 2011. Ook bracht ik voor de tweede keer een bezoek aan Wenen. Ik verkleede me samen met mijn achternicht Alexandra (die in Wenen woont) tot prinses Sisi. Ik lag voor het eerst dat jaar in mijn bikini buiten, het leek wel zomer in Wenen. En ik ging voor het eerst in mijn leven naar de Statsopera (in Wenen) en dat was prachtig! Helaas verliep mijn tweede bezoek aan Jorn en Wenen niet zo als gewenst en kwam geheel onverwachts mijn relatie van bijna 6 jaar tot een einde. Verder rende ik op 17 april voor het eerst 10 kilometer. En ik begon met vrijwilligerswerk voor Stichting Wijsneus, 1 keer in de week hielp ik bij buitenschoolse activiteiten bij basischolen in Buitenveldert.

Mei
In mei was ik vooral heel hard aan het trainen voor de AMC-loop. Op 22 mei liep ik de AMC-loop van 10 km uit en was stiekem best trots op mezelf! Ik reisde af naar Rotterdam voor een bijeenkomst van mijnvraagis.nl, kreeg een aantal lessen in Final Cut pro en interviewde mijn nichtje Melody voor mijnvraagis.nl. Verder moest ik mijn mei veel studeren voor mijn tentamens, maar tussendoor had ik ook veel feestjes en verjaardagen! Stiekem at ik in mei ook veel lekkere taartjes! Op zondagen was ik veel in Vinkeveen te vinden op het eiland van mijn ouders, waar ik heerlijk van de zon en rust genoot.

Juni

4 juni was het de eerste echte zomerdag, het was bloedheet en ik ging naar het festival Open Air, waar ik en superleuke dag en avond had! Ik stresste heel wat af voor mijn tentamens. Ik schreef me in voor mijn tweede hardloopevenement en op 26 juni was het wederom erg warm en deed ik mee aan de Vechtloop 10 km. Ook was ik druk bezig met de de aanmeldingen voor mijn exchange naar Liverpool. Daarnaast was ik trots op mijn broertje, die zijn middelbare school diploma haalde!

Juli
Begin juli maakte ik mijn laatste tentamen en rond 6 juli begon mijn zomervakantie! k werkte op Source festival. Verder zat ik samen met Simone 16 uur in de trein om Dawn in Berlijn te gaan bezoeken. Ik zag voor het eerst de Berlijnse muur en genoot van hippe winkels, leuke restaurant en het nachtleven van Berlijn. Tijdens mijn verblijf in Berlijn kreeg ik te horen dat ik voor Plan Nederland mee mocht doen met de Dam tot Damloop. Ik ging voor de tweede keer naar de Amsterdam Fashonweek, daarna beleefde ik samen met Lianne een helse busreis van 7 uur, met als bestemming: Disneyland! Ook al regende het bijna de hele dag, ik voelde me weer helemaal kind. Ik werkte samen met Carmen en Adrienne op A day at the Park (het werk viel uiteindelijk in het water, door de hoeveelheid regen). Ook stond ik samen met Lisa en Erik te dansen in een weiland tijdens Farmsessions festival. Op 31 juli rende ik voor het eerst 14 km.

Augustus
In augustus was het vooral hard trainen voor de Dam tot Damloop (16 km) en ik probeerde zoveel mogelijk sponsors te krijgen voor Plan Nederland (mijn startbewijs verkreeg ik via Plan Nederland). Samen met mijn ouders vaarde we van Vinkeveen naar Amsterdam! Met Lisa en Erik gedroegen we ons als relnichten tijdens de gaypride. Ik besloot last-minute een week met Carmen naar Valencia te gaan (3e keer Valencia maar nog net zo leuk). Een heerlijke week vol met zon, strand, cultuur, sangria, montaditos, flamenco, rode jurkjes en lol! Ik dronk sangria met Lisa op de parade. Ook ging ik naar het festival Gaasperpleasure, weer een dag met veel regen! Tussendoor probeerde ik veel te werken om geld te sparen voor Engeland.

September
In september waren de collega's op de UvA al begonnen, maar ik had nog een maand vrij en was intussen druk bezig met de voorbereidingen voor Engeland. Op 7 september werd ik 21 jaar, eindelijk echt volwassen. Ik vierde dit een week later met al mijn lieve vrienden bij Bar Italia. Ook kreeg ik de mooiste verjaardagstaart ooit van Carmen (een zelfgemaakte Barbietaart!).Tussendoor had ik nog veel andere verjaardagen. Na bijna 3 jaar had ik mijn laatste werkdag bij Iens.nl. Ik voelde me deze maand vaak zenuwachtig. Op 18 september rende ik 16 kilometer door de wind, regen, onweer van Amsterdam naar Zaandam en was ik heel blij toen ik de medaille van de Dam tot Damloop in ontvangst kon nemen. Ik ging naar een uitzending van TV-lab. Samen met Lisa ging in naar de rollerdisco in Westerunie. Op 22 september gaf ik een klein afscheidsfeestje in Barca! en op 24 september vertrok ik voor 3 maanden naar Liverpool.

Oktober
In oktober volgde ik mijn eerste lessen aan de Hope University in Liverpool. Ik ontdekte dat Liverpool een hele coole en leuke stad is. Ik woonde voor het eerst op mezelf en deelde een badkamer en keuken met 8 mensen. Ik leerde geweldige mensen kennen. Dronk iets teveel Pear cider en Starbucks coffee. Ik zag iets teveel blote billen tijdens het Liverpoolse uitgaansleven! At de allerlekkerste chocoladetaart ooit! Ik vloog voor het eerst met Ryanair. Ook sliep ik voor het eerst (en het laatst) in een hostel. Bracht samen met een groep internationale studenten een bezoek aan Dublin. Zag hoe prachtig het binnenland van Ierland was en bracht kwam op plekken waar P.S. I love you is opgenomen. Op 24 oktober was het sinds 1963 voor het eerst noodweer in Dublin, uitgerekend ik zat toen in Dublin, beleefde een ultiem stressmoment en miste bijna mijn vliegveld. De week na Dublin, bracht ik een bezoek aan de prachtige stad York. Bekeek een wedstrijd van Liverpool-Manchester in een Engelse pub. Ik versierde mijn kamer met kerstverlichting. Bezocht de Primark dagelijks. Ik zag 'The Help' in een bioscoop in Liverpool. Eind oktober ging ik verkleed als duiveltje en vierde voor het eerst Halloween.

November
Op 11 november zag ik samen met duizende andere mensen een vuurwerkshow voor Rememberence day. Ik bezocht voor het eerst in mijn leven een klasseiek concert van de violisten: Blazin Fiddles. In november kwam ik erachter dat ik een Desperate Housewife was en kreeg een hekel aan afwassen. In november bezocht ik de kerstmarkt in Manchester, Soutparkway en Chester. Ik ontving thuisbezorgde Starbuckscoffee van Steffen en Zsofi. Ik presenteerde mijn eerste radioshow voor Radio Hope. Lisa kwam me voor 4 dagen opzoeken in Liverpool, dat betekende veel shoppen en gezelligheid! In november ontving ik heel veel lieve pakketjes uit Nederland. Ik begon met het kopen van kerstcadeautjes. Zette mezelf voor schut in een karaokebar. Ik at iets teveel pepernoten en taartjes. Ik leverde mijn eerste essay in. Ook kreeg ik bezoek van mijn ouders en broertje, ik logeerde in hun appartement en heb nog nooit zoveel waardering gehad voor een schone douche als toen. Met mijn ouders en Jesse vierde we Sinterklaas. We bezochten de mooie oude stad Chester en hadden het heel gezellig! Ook zag ik het voetbalstadion van Liverpool FC. Luisterde ik heel veel kerstliedjes Tussendoor bracht ik veel tijd door in de bibliotheek om aan mijn papers te werken, 4 vakken volgen was toch best veel.

December
In december kwam ik erachter dat een exchange van 3 maanden veels te kort was! Ik bracht een bezoek aan Lake Disctrict, na een hiking-toch van 1,5 uur gleed ik bovenaan de berg onderuit en zat onder de modder. Ik verkleedde me samen met 8.000 andere mensen als kerstman en deed mee aan de Liverpool Santa Dash Run (5km). Sliep ik heel weinig. Belande ik bij de dokterspost in Liverpool. Bracht een bezoek aan de Cadbury chocoladefabriek in Birmingham. Was ik verantwoordelijk voor de techniek van onze 2e radioshow. Zag ik de truck uit de Coca-Cola kerstreclame. Schreef ik meer dan 10.000 woorden aan essays. Beleefde ik heel veel gezellige avonden in de trinity room. Sjouwde ik met 42 kilo aan bagage en nam met tranen afscheid van een groep hele leuke, gezellige en lieve internationale studenten. Ik werd vervolgens enorm verrast door mijn familie en vrienden bij een welkomst-thuisfeestje. Waardeerde ik mijn eigen bedje meer dan ooit. Miste ik Liverpool en de leuke mensen. At veels teveel met kerst. Bracht een bezoek aan Maastricht. Ging naar een concert van de Voice of Holland en vierde oud&nieuw in Antwerpen!

Dit klinkt cliche, maar 2011 was een bijzonder jaar. In 2011 werd ik 21 en voor mijn gevoel ben ik dit jaar ook echt volwassen geworden. Je hebt geen nieuw jaar nodig om te beginnen met nieuwe dingen, met hard mijn best doen rende ik toch de Dam tot Dam loop uit. Soms kun je nog zo hard je best doen, maar lopen dingen toch anders dan dat jezelf had gewild zoals mijn relatie die na 6 jaar uit ging. Soms moet je ook niet teveel nadenken en gewoon dingen doen, zoals een tripje naar Dublin met Ryanair om vervolgens met 24 mensen een badkamer te delen. Ik ben dit jaar zelfstandig geworden, ik heb 3 maanden in het buitenland wonen en studeren overleefd en heb geweldige nieuwe mensen leren kennen, maar ben mijn echte vrienden en familie nog meer gaan waarderen. Ook al kijk ik nog steeds naar Disneyfilms, kleed ik me soms als een 16-jarige en slaap ik met een knuffel ik voel me steeds meer volwassen en weet steeds beter wat ik wil. Een van de belangrijkste dingen de ik dit jaar heb meegekregen is: When the world says, "Give up,"
Hope whispers, "Try it one more time."

Dat was 2011, nu kan ik natuurlijk heel leuk een jaar niets meer schrijven en volgend jaar een update geven van 2012. Maar ik ben er het afgelopen jaar ook achter gekomen dat ik het enorm leuk vind om te schrijven! Dit was misschien niet te zien op mijn blog, in mijn hoofd schrijf ik hele verhalen en door mijn verslagen op waarbenjij.nu kwam ik erachter hoe leuk ik schrijven ook alweer vind. Nu kan ik natuurlijk ook gewoon een dagboek kopen bij de Hema en daar alles in opschrijven, waarom moet het perse online? Maar net zoals zangers het liefst willen zingen voor publiek, acteurs in een theater willen staan en voetballers in een stadion willen spelen, willen schrijvers dat mensen hun teksten lezen ;).

Druk Druk Druk

2011-01-09T14:20:00.002+01:00

“Hoe gaat het met je?” “Ja goed, beetje druk, met jou?” “Gaat goed, maar ben ook erg druk”. Druk, druk, druk . Iedereen heeft het druk, ikzelf ben altijd heel erg druk, mijn moeder heeft het druk, mijn vader heeft het druk, mijn vriendinnen hebben het druk zelf mijn gepensioneerde buurvrouw met 6 katten heeft het druk.
Nu ben ik zelf ook wel druk met mijn studie, druk met werk en druk met sporten. Studeren, werken, sporten en af en toe leuke dingen doen met vrienden, zo’n druk en chaotisch klinkt dat helemaal niet. En als je mijn bestaan en dat van vele andere vergelijkt met het leven van 80 jaar geleden, dan zul je zien dat ik een luizenleventje leid. Mijn vuile was gooi ik in de wasmachine en binnen een uurtje is het klaar, het enige wat ik hoef te doen is het er op tijd in gooien en het er op tijd uit halen. Mijn brood haal ik bij de bakker, mijn groente liggen versgesneden en gewassen te wachten in de supermarkt en als je te lui bent om te koken zijn er altijd nog stoom maaltijden. Ik hoef geen meel te maken, geen groenten te oogsten, geen handwas te doen ik hoef enkel wat apparaten (wasmachine, stofzuiger, afwasmachine, fornuis) te bedienen om mezelf van levensbehoeften te voorzien.
Als we geen graan, groenten hoeven te oogsten, niet op koeien hoeven te jagen en geen handwasjes meer hoeven te draaien , hoe kan het dan dat we toch altijd zo druk zijn? Mijn tentamen wetenschapsfilosofie heeft mijn filosofische kant omhoog gebracht en ik kwam erachter wij maken het onszelf tegenwoordig druk. En een van de grootste oorzaken daarvan is denk ik wel: ‘social media’ of misschien beter gezegd ‘onsocial media’.

Een paar weken geleden installeerde ik de “Iloveblackberry’heb, deze applicatie houd precies bij hoeveel uur je per dag op je blackberry zit. Omdat deze app zoveel batterij kosten heb ik hem na 3 weken al verwijdert. Maar het kwam er op neer dat ik gemiddeld 1 uur en 52 minuten op mijn blackberry zat en het ergste is nog, ik vond dit weinig! Bijna 2 uur lang per dag zit ik op mijn blackberry en ik vond het weinig. Nu breng ik gemiddeld 2 uur per dag door in het OV dus ik moet toch iets doen. Maargoed ik heb de uurtjes achter mijn email,facebook,nu.nl etc nog niet eens meegeteld. Ik heb druk, druk met studeren, druk met werken en druk met sporten, maar intussen heb ik wel tijd om 3 uur per dag te mailen, pingen, facebooken, smsen, whats-appen. Ik zeg dit natuurlijk niet zomaar, ik zeg dit omdat ik weet dat ik zeker niet de enige ben. Ik probeer al een halfjaar lang iets af te spreken met twee vriendinnen, maar de tijd dat wij via facebook, mail,what-app hebben geprobeerd iets af te spreken hadden we al een heel weekend kunnen afspreken!

Vroeger las ik de penvriendin gezocht oproepjes in de Tina en Donald Duck. Ik had dan wel geen pen-vriendinnen, toch schreef ik brieven op mijn mooiste briefpapier naar vakantievrienden. Tegenwoordig zet je je blackberry Ping nummer op de Ping-facebook en binnen 2 minuten heb je er zo 50 nieuw ‘pen-vriendinnen’.
Ikzelf vind het ook erg leuk om foto’s te kijken op facebook, ik word blij van nieuwe pings of emails en ik kan het niet laten om elke dag (zo’n keer of 8 ) te kijken wat mijn vrienden aan het doen zijn. Maar zeg nu zelf is het niet veel leuker om bij iemand thuis echte foto’s te kijken, om een echte kaart te ontvangen of om gewoon even naar je college toe te lopen als je een vraag hebt.
Voordat we veranderen in robots, facebook, ping, whatsapp, email, hyves, twitter: social media het zijn handige media om in contact te blijven met mensen. Maar tegenwoordig hebben we een personal assistant nodig om alle emails, facebookberichten, twiterupdates en pings te beantwoorden.

Maar om 3 uur per dag aan deze media te besteden, daar iets niets sociaals meer aan. Misschien heb ik toch wel een goed voornemen voor het nieuwe jaar: minder facebooken, pingen, emailen, twitteren en whatsappen. Zodat ik meer tijd overhoud voor echte afspraken, waar mensen praten in plaats van typen.

Liefs,

Lisa

Happy Newyear

2010-12-30T20:27:00.002+01:00

Ik houd van december. Ik haat januari. Ik schrik me sinds 29 december elke keer opnieuw weer rot van al gillende keukenmeiden en knallers. Ik heb een hekel aan goede voornemens. Als je iets wilt veranderen moet je dat gelijk doen, waarom perse 1 januari. Juist door de druk van het 'moeten' falen de meeste goede voornemens toch. Nee, Oud&Nieuw is niet mijn feest. Ik heb altijd het idee dat alles in het nieuwe jaar anders moet, dat alles dan beter moet. Terwijl ik het oude jaar prima vond. Ik heb het idee dat oud&nieuw de avond van het jaar moet worden en dat je zo spetterend en knallend mogelijk het nieuwe jaar in moet gaan, alsof je zelf een vuurpijl bent.

Van alle 'beste van 2010' en 'top 100 allertijden' word ik meestal een beetje melancholisch, sommige liedjes herinneren me aan leuke, soms ook verdrietige herinneringen en dan besef ik hoe snel de tijd gaat.

Het is me nog nooit gelukt om oud&nieuw samen te vieren met al mijn familie, al mijn vriendinnen en Jorn. Het is altijd kiezen met wie ik het dit jaar nu weer vier en op een of andere manier wil iedereen met oud&nieuw iets heel anders.

Maar ik houd wel van appelbeignets en champagne, daarom ga ik er toch maar proberen om morgen een leuke avond van te maken. Een mooie reden om me weer in een van mijn feestjurken te hijzen.

Een gelukkig en gezond nieuwjaar voor jullie allemaal! Ik ga gewoon door met war ik mee bezig was, geen goede voornemens voor mij. Tuurlijk zijn er wel dingen die ik kan veranderen, maar daar heb ik geen nieuw jaar voor nodig. Volgend jaar geef ik echt zelf een feest, of ik ga op vakantie.

Liefs,

Lisa

Ondingen

2010-12-12T16:24:00.004+01:00

Mijn Blackberry, een koffiezetapparaat, tandenborstel, fototoestel het is zomaar een greep uit de gebruiksvoorwerpen waar ik niet zonder kan. Deze apparaten gebruik ik dagelijks (oke mijn Blackberry gebruik ik elk uur) en ik vind het hele fijn apparaten. Met een blackberry kun je bellen, smsen, pingem, emailen, foto's maken, muziek luisteren, spelletjes spelen, word-documenten openen etc, eigenlijk is het gewoon een afspiegeling van mijn werkelijkheid. Maargoed genoeeg over mijn Blackberry liefde, een tandenborstel is net zo belangrijk. Nu zul je misschien denken, wow heeft je tandenborstel nog meer functies dan je Blackberry. Ik moet je teleurstellen, mijn tandenborstel kan maar een ding en dat is tanden poetsen, maar dat is al meer dan genoeg.

Maar er zijn ook gebruiksvoorwerpen waar ik nog steeds niet weet wat ik ermee aan moet. Neem nou tandenstokers.Hoe handig ik mijn tandenborstel ook vinden, tanden poetsen alleen is niet genoeg. Van mijn tandarts moet ik ook flossen of tandenstokers gebruiken. Nu probeer ik eens in de zoveel tijd weer om mijn tanden te stoken met van die houten tandenstokers van paradontax en nu weet ik niet of mijn tanden te dicht op elkaar staan of dat die stokers gewoon heel dik zijn, maar op de een of andere manier eindig ik altijd met een mond vol housnippers! Denk ik handig even dat velletje van mijn appel weg te halen, vervolgens zitten er naast dat appelvelletje nog allerlei splinters van die tandenstoker in mijn mond, omdat ze telkens weer afbreken.

Een ander ding is de ronde haarborstel. Keer op keer zie ik op televisie of in tijdschriften weer hoe visagistes de mooiste kapsels maken met zo'n ronde borstel en een fohn. Maar elke keer als ik dit zelf probeer eindigt de ronde borstel ergens halverwege in mijn haar en duurt het minstens een kwartier voordat ik hem (samen met 30 uitvallende haren) los heb gekregen.

Dan is er nog zoiets als het douchegordijn. Lang lang geleden hadden wij thuis ook een douchegordijn en op een of andere manier werd ik toen nog vrolijk van het zonnebloemprintje op het douchegordijn, tegenwoordig heb ik er een hekel aan. Op de een of andere manier zit ik namelijk altijd vast geplakt aan het douchegordijn. Nu is het niet zo dat ik heel wild douche, maar meestal gaan douchegordijnen in combinatie met kleine douches. Zo was ik laatst in een hotel met in de badkamer een douche/bad met jawel een douchegordijn. Tijdens het uitspoelen van mijn haar draaide ik me om en vervolgens zat het douchegordijn vast geplakt aan mijn bovenbeen. Ik bedacht me gelijk dat ik vast niet de enige was bij wie dit gebeurde en dat dit zelfde douchegordijn voor mij al vast aan honderden andere bovenbenen was vast geplakt! Nu weet ik wel dat je onder de douche meestal schoon bent, het idee vind ik niet fris.

Ben ik de enige of hebben jullie ook gebruiksvoorwerpen die jullie het liefst gelijk in de prullenbak gooien?

Just say hello

2010-12-01T22:54:00.005+01:00

Met temperaturen van -5, een ijskoude wind en een dik pak sneeuw worden maar weinig mensen vrolijk. Tel daarbij de nodige stress voor gedichten, suprises en cadeautjes bij op en het resultaat is een niet al te gezellige medeburger. Ik ben ook niet altijd een van de vrolijkste, helemaal niet smorgens vroeg als het nog donker is buiten en mijn haar zit vastgevroren aan mijn linker oor. Dus ik kan me heel goed voorstellen dat mensen niet fluitend op hun fietsje zitten.

En ik weet dat ik niet de enige ben, want het is me de afgelopen dagen niet gelukt s'ochtend, ook maar een lachend gezicht te vinden in de metro of bus. Zodra ik de metro in stap heb ik het idee, dat er iets heel ergs is gebeurd, want de meeste gezichten staan op onweer. De buschauffeurs denken er net zo over, want een 'goedemorgen' of 'hallo' is toch echt teveel gevraagd.

December hoort een van de gezelligste maanden van het jaar te zijn. Niemand wordt blij van deze kou, maar wij hebben tegenwoordig verwarmings, warm water, electrische dekens en uggs. Dat was in de ijstijd wel anders! Vergeet de gedichtenstress of het aantal cadeautjes dat je nog moet kopen. Normaal vind ik het heel irritant als "Just say hello" van Rene Froger telkens wordt gedraait. Maar nu mag het liedje best vaak worden gedraait, want een glimlach en een 'hallo' is toch niet teveel gevraagd?

Ik zal het goede voorbeeld geven, vanaf morgen zit ik met een big smile in de bus, hoe koud het ook mag zijn!

Mevrouw.

2010-11-27T13:24:00.005+01:00

Afgelopen vrijdag liep ik van het metrostation naar de UvA. Op een gegeven moment riep iemand: "Mevrouw?", ik keek om me heen maar ik zag niemand lopen, ik wilde gewoon weer verder lopen totdat ik bedacht dat ik misschien wel de "mevrouw" kon zijn. Dit bleek inderdaad het geval te zijn, ik werd aangesproken door een mevrouw van rond de 55 jaar en haar dochter, of ik wist waar het Mozeshuis was. Natuurlijk wist ik dat niet, want ik kan nog net de weg naar mijn eigen huis vinden.

Ik liep weer verder en was toch lichtelijk verbaasd dat ik werd aangesproken met "mevrouw". Ik weet dat "meisje" ook gek klinkt, maar "jongedame" was misschien toch leuker geweest. Ik snap het als kinderen van 6 mij aanspreken met mevrouw, maar een echte mevrouw die mij aanspreekt met "mevrouw", doet mijn jeugdigheid niet veel goeds.

Als ik aan het woord 'mevrouw' denk, dan zie ik een oudere vrouw rond de 60 voor me, met grijs haar, een kat of een hondje bij haar, netjes gekleed en met in haar linkerhand een grote (boodschappen)tas. In mijn ogen ben je eerst een meisje, dan een jongedame, een dame, een vrouw en als je dan echt oud en grijs bent bent je een mevrouw.

Ik hoor inmiddels toch echt bij de twintigersclub, ik slaap nog steeds met mijn knuffelbeer. Deze knuffelbeer neem ik zelfs mee op vakantie en voor mijn part blijft dit nog de rest van mijn leven zo en tot die tijd zal ik met altijd een meisje of dan toch misschien wel een jongedame voelen.

De "How to keep your wife happy, application'.

2010-11-20T14:04:00.003+01:00

Mannen en gadgets is het zelfde als vrouwen en shoppen. Ons maak je blij met een paar nieuwe schoenen, mannen maak je blij met een nieuwe gadget. Geef je je man/vriend iets van Apple of Mac, dan zul je de komende dagen niets meer van hem horen (en als je pech hebt, het komende halfjaar). Op een of andere manier zijn het ook altijd de mannen die gelijk weten hoe de nieuwe televisie, wasmachine of nieuwe telefoon werkt.

Nu is het natuurlijk heel leuk voor deze mannen dat ze zo goed zijn met technologie, maar daar maak je ons vrouwen niet echt gelukkig mee. Ben je gezellig uiteten, surft je vriend eerst een kwartier lang alle sportsites af via zijn telefoon. Waar maak je ons dan wel gelukkig mee? Ontbijtjes op bed, een onverwachts weekendje weg, lieve kaartjes, een opgeruimd huis, een massage, vrijwillig een middagje mee gaan shoppen en zo kan ik nog wel even doorgaan. Maar nu weet ik dat ik niet te hard van stapel moet lopen, het zit hem ook in de kleine dingen toch? En dan bedoel ik een belletje op zijn tijd, een lief smsje als je iets belangrijks hebt, maar dat zijn nu net de de dingen die er (helaas iets te vaak) bij inschieten.

Ik durf te wedden dat als je aan 10 mannen vraagt wanneer ze getrouwd zijn of sinds welke dag ze een relatie hebben, dat de helft dit verkeerd antwoord en de andere helft moet er minstens 10 sec over nadenken. En wat gebeurd er als de man een verkeerd antwoord geeft, de vrouw wordt boos want zij denkt dat de man niet om haar geeft. Een eindeloze discussie volgt en voor je het weet praat je een week niet tegen elkaar. Of net als jij een hele drukke week hebt en behoefte hebt aan een praatje en knuffels of gewoon iets liefs, laat je vriend of man niets van zich horen. Jij denkt weer dat hij niet aan je denkt en dus niet om je geeft en er volgt weer een discussie.

Maar binnenkort komt hier allemaal verandering in. Bijna elke man heeft tegenwoordig een Iphone, Itouch of Blackberry (met uitzondering van mijn vader die is nog trouw aan zijn nokia 3310) en het mooie is dat deze telefoons onderhand zijn vergroeit aan hun rechterhand. Naast bellen, pingen, smsen, msnen maken zij ook gebruik van 'apps'. Ikea, H&M, Zara, AH, Ajax, Apps van Jamie Olivier, MTV, Porsche, voor elke doelgroep of bezigheid vind je wel een applicatie.

En wat zou er nu mooier zijn dan een 'How to keep your wife happy, app'? In deze app kan de man alle belangrijke data invullen: verjaardagen, jubileums, trouwdagen. Voordat deze belangrijke datum nadert, ontvangt hij een melding, zodat hij nooit meer kan vergeten om een cadeau te kopen. Ook krijgen de mannen zo nu en dan een opdracht: 'vergeet niet een bosje bloemen mee te nemen', 'verras je vrouw vanavond met een massage'. Daarnaast zou het ook reuze handig zijn als wij in de app kunnen invoeren wanneer we iets belangrijks hebben (tentamen, sollicitatie, doktersafspraak), zodat de mannen een melding krijgen en je nog net op tijd even bellen of een smsje sturen. Mannen kunnen best lief zijn, maar je moet ze alleen net even het juiste duwtje in de rug geven.

Technologie en Iphones zijn zo slecht nog niet, je moet er alleen op de juiste manier gebruik van maken. Als je binnekort ineens elk weekend een bosje bloemen ontvangt, dan reageer je natuurlijk heel verrast en doe je net alsof je niets af weet van de "How to keep your wife happy, app". Want er is nog een ding waar je mannen erg blij mee maakt; complimentjes geven en laten merken dat ze geweldig zijn. Zij gelukkig, wij gelukkig.

Het leven van Jan en Alleman

2010-11-14T19:50:00.005+01:00

Solliciteren, is tegenwoordig zo 1990, want tegenwoordig doe je gewoon mee aan een tv-programma en voor je het weet ben je gelijk een topmodel, zangeres, topchef of musicalster. Ben je gezegend met een gouden keeltje dan doe je mee aan The Voice, X-factor of Popstars. Combineer je je zangkunsten liever met acteren dan doe je mee aan Op zoek naar Jozef of Op zoek naar Mary Poppins. Gooi je liever je knappe kop en je lange benen in de strijd dan doe je mee aan Hollands Next Top Model. Ga je dansend door het leven dan doe je mee aan So you think you can dance. En als je elke avond een 3*sterrenmaaltijd op tafel zet dan doe je mee aan TopChef of Masterchef. Maak je al sinds je 10e je eigen kleding, dan geef je je op voor Project Catwalk. Heb je altijd al willen weten of je de nieuwe Char bent, dan geef je je op voor Het zesde zintuig.

Maar ook voor de mensen met een minder noemenswaardige talent als; dansen met je hond of buikspreken is er een programma, zolang je in Nederland woont en iets kunt wat andere mensen niet kunnen, dan doe je mee aan Hollands Got Talent. Ben je nu gewoon inspiratieloos maar ervan overtuigd dat je kan zingen? Dan geef je je op voor Op zoek naar Michael Jackson.

Misschien be je net zoals ik een talent in troep maken en geld uitgeven? Of heb je gewoon meer problemen dan talenten? Dan zijn er ook zat programma's waaraan je mee kunt doen. Zit je tot aan je nek toe in de schulden, dan komt John Williams bij je langs en laat je schulden als sneeuw voor de zon verdwijnen. Laat je liever aan de rest van Nederland zien, dat je elke avond 3 zakken chips en 5 repen chocola weg werkt, dan bel je SOS Sonja. En als je getrouwd bent met de mislukte versie van Bob de Bouwer, dan geef je je man op voor Help, mijn man is klusser!. Heeft diezelfde man ook nog een gekke hobby dan kunnen ze gelijk een opname maken voor Help, mijn man heeft een hobby! Ruzie met de buren? Schrijf een brief naar RTL en John en Natascha staan zo bij je op de stoep.

Maar het kan nog allemaal een tikkie erger. Sta je op het punt om te gaan scheiden, dan is je laatste redmiddel misschien wel Look of Love. Weet je na jaren nog steeds niet wie je echte vader is, dan kom je daar samen met de rest van Nederland achter via het programma DNA. Heb je al jaren last van wratten op je linkerbil, laat dit dan gerust zien aan de rest van de wereld bij Genante Ziektes.

Reality-tv is sinds het jaar 2000 en Big Brother niet meer weg te denken uit het televisie landschap. Ik heb alle afleveringen van het eerste seizoen van Big Brother gezien, dat zal ik niet ontkennen. Talentenjachten waren in het begin hartstikke vermakelijk, wie lach er niet in een deuk bij al die slechte audities? Maar ergens halverwege 2005/2006 is het mis gegaan, hoe gekker hoe beter. Het lijkt wel alsof er een strijd ontstand tussen de verschillende zenders. Reality-tv is zo interressant omdat het over de gewone mensen gaat, geen bekende acteurs of zangers maar gewoon jij en ik en de vrouw van de straat. Maar misschien is dat juist ook wel de grootste valkuil van reality-tv. Ik ben het zat om te kijken hoe Truus en Guus uit Kerkstraat 3 hun ruzie bijleggen, of om te zien hoe John Williams, Jan de Vries van zijn hobby postzegels verzamelen af helpt.

Beste landgenoten, er zijn niet voor niets uitzendbureaus, diëtistes, relatietherapeuten en financieel adviseurs! Deze mensen kunnen je helpen aan een baan of helpen met je problemen, zodat je het niet hoeft te delen met de rest van Nederland.

Een reality-programma op zijn tijd is leuk, maar oef wat verlang ik weer naar de echte sterren op televisie! Televisie kijken is voor mij een vorm van ontspanning, als ik wil weten wat voor gekke hobby's de man van drie straten verderop heeft of de schulden van Frank en Anneke wil weten, dan breng ik wel een bezoekje aan de buurtkroeg. Ik wil kunnen wegdromen bij de weelde en luxe van grote acteurs of iets kunnen leren van een informatieve documentaire. Maar van de extra kilo's of het buikspreektalent van mijn mede burger, heb ik schoon genoeg!

Time flies

2010-10-18T22:13:00.000+02:00

Waar is de tijd gebleven dat ik me druk maakte over de kleding van mijn barbies?

Busy Bee

2010-10-15T20:11:00.002+02:00

Mijn verjaardagsfeestje-uitgaan-sporten-werken-college-bodycombat-werken-studeren-verjaardag-picknick-studeren-werken-werkgroep-sporten-bioscoop-premiereSchemer-supriseontbijt-werken-studeren-werken-sporten-presentatie-studeren-werkgroep-werken-borrel-studeren-FOAm-winkelen-XCO-verjaardag-bodycombat-werken-college-studeren-bioscoop-shoppen-verjaardag-uitgaan-hightea-presentatie-bodycombat-werken-college-bodycombat-studeren-groepsvergadering-college-bioscoop-werken-werkgroep-studeren-sporten-BBB-sushilunch-etentje-uitgaan-studeren-sporten-college-werken-bodycombat-werken-zumba-bioscoop-werken-studeren-BBB-hardlopen-groepsvergadering en nu heerlijk een avondje niets doen!!

Ik vind het leuk om bezig te zijn: etentjes met vriendinnen, ik houd van feestjes en uitgaan, een sushi lunch met werk, High Tea-en, de Dol Dwaze dagen overleven met Lianne, foto's maken in een fotohokje in Club Trouw met Lisa haar verjaardag en naar de bioscoop met Jorn. Maar tussendoor moeten er ook nog colleges worden gevolgd en gewerkt worden. Daarnaast heb ik een lichte sportverslaving ontwikkeld en bezoek de sportschool nu gemiddel 4/5 keer per week. Maar vanavond, vanavond doe ik helemaal niets! Heerlijk op de bank in mijn pyjama tv kijken.

Fijn weekend,

Liefs,

Lisa

My secret lover

2010-10-11T22:51:00.001+02:00

Al weken lang was ik aan het aftellen, tot ik HEM eindelijk zou ontmoeten. Ik had al zoveel goede verhalen over hem gehoord en kon niet wachten om hem in het echt te zien. 26 maart 2009 was het dan eindelijk zover, ons eerste ontmoeting. Ik was gelijk verkocht. Hij was stylish, breed, in het bezit van een goed geheugen en het mooiste, de vonk sloeg gelijk over. Binnen 5 minuten was hij van mij en we waren gelijk onafscheidelijk, ik nam hem overal mee naar toe, ik kon niet langer dan een halfuur zonder hem en deelde al heel snel al mijn geheimen met hem, hem mijn mooie nieuwe Blackberry. Het was Blackberry voor en Blackberry na. Langzamerhand merkte ik dat mijn omgeving er gek van werd, ik was altijd maar bezig met hem. In het begin had mijn vriend er geen problemen mee, maar langzamerhand werd hij toch een beetje jaloers.

In het begin gebruikte ik mijn Blackberry vooral om te bellen, smsen en ik vond het superhandig dat ik gelijk mijn mail kon checken en het was ook best handig dat ik snel op kon zoeken hoe laat de trein kwam. Met 3 pingvriendjes wa pingen ook lang nog niet zo verslavend. Inmiddels is mijn pinglijst uitgegroeid naar 40 contactpersonen, opzich valt dat reuze mee ik ken mensen met 200 contactpersonen. Maar omdat mijn vriend en beste vrienden ook ping hebben, knippert mijn rode lampje non-stop. Langzamerhand ontdekte ik de hyvesapplicatie, werd Facebook populair en installeerde ik Twitter. Gewoon voor de lol dacht ik, mijn liefje verdiende wat aandacht. Helaas pakte dit iets anders uit. Zat ik vroeger hooguit 2 keer per maand op twitter, nu tweet ik meer dan de gemiddelde kanarie! Ik weet precies wat mijn vrienden uitspoken en waar ze zijn, dankzij de notificaties van de Facebookapp. Hij is de laatste die ik zie voordat ik ga slapen en de eerste die ik zie als ik op sta. Normale mensen slaan s’ochtend vroeg de krant open, het eerste wat ik doe is mijn Blackberry pakken om te checken hoeveel pings en emails ik heb en kijken wat er op Facebook en Twitter is gebeurd. Noem me gerust een junkie.

Een rustig middagje studeren zit er ook niet meer in. Nu heb ik al niet zoveel concentratie, maar het is een stuk lastiger om geconcentreerd te blijven als je om de 10 minuten een rood lampje in je ooghoek ziet knipperen. Ik probeer mijn Blackberry dan natuurlijk toch gewoon te laten liggen, maar intussen dwalen mijn gedachtes af naar de vraag wie mij heeft gepingd, gefacebookt of heeft geemaild. Het ergste is, vaak blijkt het dan een suffe reclame mail te zijn. Als mijn vriend en ik uiteten gaan ligt er niet alleen bestek op tafel er liggen standaard ook twee Blackberry’s opgesteld naast onze messen. Hoe ongezellig het ook is, vaak zitten we voor het hoofdgerecht al met onze Blackberry in onze handen. Zo zijn er ook wel voordelen, TV kijken doe ik nooit meer alleen Expeditie Robinson, Hollands Nextopmodel en Oh Oh Cherso worden via ping uitgebreid besproken met vriendinnen.

Wat begon als een grote, heftige, mooie liefdesrelatie is ondertussen uitgelopen tussen een haat-liefdeverhouding. Ik vind hem nog steeds erg mooi, ik deel al mijn geheimen met hem en sleep hem overal mee naar toe. Maar langzamerhand zie ik zelf toch in dat ik te maken heb met een ‘bad boy’. Normaal gesproken waarschuwen vriendinnen je voor een ‘bad boy’, helaas zijn veel van mijn vriendinnen ook gevallen voor deze ‘bad boy’. Ik raak gestresst als ik een geel streepje zie, ik kan geen normaal gesprek meer voeren zonder tussendoor mijn Blackberry te checken. en thuis ben ik ook een stuk minder gezellig omdat ik elk halfuur wel een ping, sms of email heb en deze natuurlijk gelijk wil bekijken.

Diep van binnen weet ik dat het tijd is voor een Time-out. ‘Helaas’ loopt mijn contract nog tot juni 2011 tot die tijd geniet ik nog optimaal van onze liefde, vreemdgaan daar doe ik niet aan. Maar voor mijn eigen best wil is het misschien beter om daarna over te stappen op een andere smartphone.

Liefs,

Lisa

Tweede Ronde

2010-09-19T11:38:00.002+02:00

Op de basisschool ging alles altijd prima. Ik haalde 548 punten voor de cito-toets en ging naar het havo/vwo. Eind eerst klas was het toch de vraag; wordt het havo of vwo. Uiteindelijk werd het net aan VWO. Eind tweede klas, hing het er weer heel erg, maar uiteindelijk mocht ik toch naar 3vwo. In de vierde klas had ik aan het eind van het jaar 5, vijven op mijn rapport. Het zou me vast niet lukken om dit allemaal op te halen, maar uiteindelijk is het wel gelukt. Ook mijn eindexamenjaar ging niet supersoepel, ik ging mijn examen in met een 4 en een 5. De dag dat we door onze decaan werden gebeld met het eindresultaat, leek voor mij uren te duren. Al mijn vrienden wisten het al, maar ik had nog niets gehoord. Uiteindelijk bleek ik een herkansing voor Frans te hebben. Als ik een 4,6 zou halen zou ik de herkansing hebben gehaald en ik haalde ook precies een 4,6.

Drie jaar geleden had ik theorie-examen voor mijn scootercertificaat en ook dit ging niet in een keer goed. Of het nu aan de zenuwen of het feit dat ik slecht ben in meerkeuzevragen lag, ik heb mijn certificaat pas de derde keer gehaald.

In september 2009 begon ik aan de studie Media & Cultuur. In het begin ging het wonder boven wonder eigenlijk behoorlijk goed. Naarmate het jaar vorderen werden de vakken wat pittiger en ook aan het einde van dit studiejaar had ik 2 herkansingen. Als ik deze herkansingen allebei zou halen zou ik 60 studiepunten hebben en mijn propedeuse op zak hebben. Ik heb dit jaar heel hard moeten werken, ik heb wat nachtjes doorgehaald, de nodige ruzies gehad met mijn laptop en printer maar mijn propedeuse is binnen!!! Lang leve de herkansingen.

Liefs,

Lisa

I'm still alive

2010-09-15T17:32:00.002+02:00

De bladeren vallen inmiddels van de bomen, de pepernoten liggen al in de winkel en ik heb mijn winterjas al aangehad. De zomer is nu bijna echt voorbij. En wat heb ik genoten van deze zomer. Ik heb mijn propedeuse gehaald, heb een heerlijke vakantie gehad met een vriendin op Kos, heb met mijn ouders en broertje Ibiza leren kennen en daarna nog eens 10 dagen lang met Jorn van Valencia en het strand genoten (verder ben ik totaal niet verwend hoor). Tussendoor heb ik af en toe gewerkt op een festival, met de meiden uit Valencia afgesproken en naar de Nijmeegse vierdaagse geweest, veel gewinkeld, naar de bioscoop geweest, feestjes bezocht en om dit alles te bekostigen ook nog gewerkt!

Op een of andere manier wilde ik echt wel wat vaker een blog schrijven deze zomer, want ik vind schrijven erg leuk (of er mensen zijn die het leuk vinden is een tweede vraag). Maar 'laksheid' behoort helaas tot mijn slechte eigenschappen, bloggen is er dus niet van gekomen.

Maar ik ben van plan om het goed te maken. Ik heb echt een hele leuke zomer gehad en ik wil dit graag delen door middel van een paar blogs.

Wordt vervolgd!

Liefs,

Lisa

And my vote goes to..

2010-06-12T19:38:00.003+02:00

Even had ik het idee dat het 1980 was en ik mee deed aan de verkiezingen van Rusland of Polen, maar het was toch echt woensdag 9 juni 2010 te Abcoude. Ik mocht eindelijk gebruik maken van mijn stemrecht. Eerlijk gezegd wist ik niet dat dit nog zo ouderwets ging. Eerst moet je een halve landkaart uitklappen om vervolgens met een potloodje een cirkeltje in te kleuren en vervolgens gooi je de 'landkaart' in de container. Ik had even de neiging om er een leuke kleurplaat van te maken, maar ik heb me ingehouden.

Wij moesten stemmen in het bejaardenhuis, nu wil ik niet onaardig doen, maar de mijnheren die de stemkaarten uitdeelde en de stemmen uiteindelijk gaan tellen komen zelf ook uit het bejaardenhuis. Het zou me dus niets verbazen als ze tijdens het tellen de tel kwijt raken. En stel dat een van deze heren nu zelf lid is van een politieke partij en zijn partij wel wat extra stemmen gunt, niemand die het merkt! Maargoed het schijnt dat dit toch een veiligere en snellere manier is dan stemmen met een computer.

Mijn stem is trouwens naar D66 gegaan. Ik mocht dit jaar voor het eerst stemmen en ik wilde me er wel een beetje in verdiepen voordat ik zou gaan stemmen. Maar door de enorme drukte met mijn studie heb ik de verkiezingen eigenlijk een beetje links laten liggen. Ik heb tussen het leren door wel met een schuin oog naar de verkiezingsdebatten gekeken en ik heb natuurlijk het nieuws gevolgd, maar ik heb geen tijd meer gehad om alle programma's door te lezen.

Ik heb nog wel even de kieswijzer en de stemwijzer gedaan. Uit de kieswijzer kwam Lijst 17 en uit de Stemwijzer kwam Groenlinks en eigenlijk stonden alle grote partijen een beetje onder aan mijn lijstje. Uiteindelijk heb ik op 9 juni gekeken bij de standpunten van VVD, PvdA, SP en D66 en uiteindelijk heb ik ook op D66 gestemd. Een paar jaar terug heb ik ook de stemwijzer gedaan en zij stonden toen bovenaan.

Het is natuurlijk nooit mogelijk om het 100& eens te zijn met de standpunten van een partij, maar ik denk dat ik het toch wel het meest eens ben met de standpunten van D66.

Window Shopping

2010-06-01T21:50:00.002+02:00

Al 2 weken lang loop lang loop ik stilletjes de etalage langs van dat 'ene leuke winkeltje' met die superleuke schoenen. Ik bevind mij de laatste tijd namelijk dagelijks in de UB en de UB bevind zich op de Singel, jawel 30 seconden verwijdert van tientallen winkels (de kalverstraat). En elke keer als ik van de UvA naar de UB loop kom ik langs dat winkeltje. Op een dag zag ik daar hele leuke bruine hakken staan, precies wat ik zocht, een stevige hak, bruin donker leer, stoer maar toch ook schattig. Maar elke keer liep ik er langs, want ik moest leren en ik mijn salaris was toch nog niet gestort.

Inmiddels ben ik 1,5 week verder en elke keer als ik even een broodje ofzo ga halen kom ik weer langs dat winkeltje en elke keer zeg ik tegen mezelf: 'Lisa je hebt nu echt even geen tijd om te winkelen dat komt na 9 juni wel weer.' En daar houd ik me ook heel braaf aan, ik ben nog geen een keer naar binnen gelopen! Maar ik heb wel allang gezien dat ze uitverkoop hebben in die winkel.

Maar toen ik er vandaag voor de 10e keer langsliep kreeg ik ze niet meer uit mijn hoofd, ik wil ze hebben en wel NU. Nu ga ik morgen toch maar even naar binnen, kijken of ze mijn maat hebben. Weet ik gelijk of ik verder kan dromen, of de droom kan laten varen. Als ik nu nog even heel goed mijn best doe, vind ik dat ik ze na mijn tentamen van mezelf mag kopen. (Ik vergeet maar even dat ik geld moet sparen voor 10 dagen Valencia, dagje Dusseldorf, Dagje Antwerpen, verschillende festivals en een nog te boeken stedentrip met Carmen).

Liefs,

Lisa

Ruzie met mijn laptop = deadline gemist!

2010-05-30T11:50:00.004+02:00

Drie maanden lang volg ik nu de werkgroep mediageschiedenis. Het onderwerp De Nederlandse film in de 20ste eeuw leek me wel een leuk onderwerp.

Nooit gedacht dat dit onderwerp me 3 maanden later zoveel werk en zelfs tranen zou opleveren. De afgelopen 2 weken heb ik kei en keihard gewerkt aan toets 4 (oftewel het hele onderzoek) af te ronden. Mijn onderwerp Het verloop van stereotypering in de Nederlandse oorlogsfilms bleek een stuk minder leuk te zijn dan gedacht en ook nog eens een heel stuk moeilijker. Maar afgelopen week was ik eindelijk op dreef. De deadline was 15.00, 28 mei. Zoals altijd was ik nog tot vrijdagochtend bezig, dit omdat ik altijd het idee wil hebben dat ik er alles aan heb gedaan en ik had gewoon nog veel werk nodig. Nadat mijn leraar toets 3 volledig had afgekraakt wilde ik toets 4 echt heel goed maken.

Vrijdag om 13.00 begon de drama: ik zat op de UvA en had toets 4 op mijn laptop staan, maar ik wilde hem op de UvA uitprinten en moest nog en paar kleine dingetjes aanpassen. Maar op een of andere manier kon ik niet meer op het UvA-netwerk, want ik had nog de oude versie op mijn laptop staan. Opzich niet zo'n probleem, want ik kon mijn opdracht ook wel via een usb-sticktje overzetten, zou je denken. Niet dus! Ik heb 3 verschillende usb-sticks gebruikt, 3 verschillende ingangen op mijn laptop gebruikt, mijn laptop 3 keer opnieuw opgestart, maar telkens als ik een usb-stick in mijn computer deed liep hij vast!! In tussen raakte ik al in lichte paniek, want het was al half 2 en ik zou de deadline niet halen als ik naar huis moest rijden! Ik ben snel naar de informatiebalie gerent en gevraagd of ze me daar konden helpen. Ze konden wel even het 'nieuwe'internet op mijn laptop zetten, maar dat moest via een usb-stickje, en wilde dat nou net niet lukken!! Het meisje van de onderwijsbalie zei, nou anders loop je toch even met je laptop naar je docent en dan laat je zien dat je hem af hebt en dan komt het vast wel goed. Ik had mijn docent om 1 uur al gemaild om het probleem uit te leggen, maar had nog geen reactie gehad.

Nu wist ik wel dat mijn docent ontzettend kritisch direct is, maar er zat niets anders op. Desnoods moest ik mijn laptop inleveren, ik wilde mijn opdracht inleveren (al die korte nachtjes en het harde werken waren niet voor niets geweest). Toen ik om half 3 bij mijn docent aankwam en ik mijn verhaal wilde doen, schoten de tranen al gelijk in mijn ogen. Ik denk dat het gewoon alle stress en vermoeidheid was, die er nu ineens uitkwamen toen ik op het moment stond de deadline te missen.

Ik vertelde het verhaal van mijn laptop aan mijn docent en ik vertelde dat ik te ver weg woonde om even snel naar huis te gaan. Ik vroeg hem of het goed was dat ik de via mijn laptop liet zien zodat hij kon zien dat ik mijn opdracht af had, zodat ik daarna snel naar huis kon gaan (of naar Jorn) om daar alsnog de opdracht uit te printen. Ik verwachtte enig begrip, tuurlijk was het niet zo slim om tot het laatste moment bezig te zijn met mijn onderzoek, maar ik weet zeker dat als ik hem eerder had ingeleverd had, mijn onderzoek lang niet zo goed was geweest.

'Regels zijn regels. Er staat duidelijk op blackboard dat je rekening moet houden met eventuele problemen met het ov en printen. Als je later stage loopt bij de VARA ofzo, kun je ook niet een halfuur van tevoren aankomen met dit probleem en dat zou de UvA ook nog eens een slechte naam bezorgen. Ik kan je niet helpen, dan krijg ik straks 30 studenten aan mijn bureau'.

Op dat moment moest ik mezelf inhouden om rustig te blijven. Ik had zoveel tijd in mijn onderzoek gestoken, omdat ik weet hoe kritisch mijn docent is (hij wordt al boos als het woord 'echter' te vaak wordt gebruikt). Ik stond een halfuur voor de deadline aan zijn bureau (ik heb nergens 30 andere studenten gezien). Ik was de dupe geworden van een technisch mankement, dit is een werkgroep, geen stage bij de VARA en mijn docent vertelde me doodleuk dat ik mijn opdracht 25 juni wel bij de herkansing kon inleveren!! Dit zou betekenen dat stel dat ik een 5 voor mijn onderzoek haal, ik hem niet meer mag herkansen.

Nu moet ik dus wachten tot de herkansing. Ik heb dan wel keihard aan mijn onderzoek gewerkt, ik weet hoe kritisch mijn docent is, dus ik ging er eigenlijk wel vanuit dat ik mijn onderzoek sowiezo moet herkansen. Dit gaat nu helaas niet door. Ik moet 4 juni nog een artikel (van 1500 woorden) schrijven over mijn onderzoek en 9 juni heb ik een tentamen. Maar al mijn motivatie is op dit moment verdwenen!

Ben ik de enige die mijn docent ontzetten onredelijk vind, of heeft hij gelijk?

Liefs,

Lisa

Mag het een onsje minder zijn?

2010-05-27T09:28:00.002+02:00

Ready, steady go... ik heb nog 24 uur om ruim 2/3 (3000) woorden te schrijven voor mijn onderzoek over jawel: Het verloop van stereotypering in de Nederlandse oorlogsfilm. Vijf maanden geleden dacht ik dat het wel leuk was om als thema de 'De Nederlandse film in de 20ste eeuw te kiezen', nooit geweten dat ik daar nu 5 maanden later zo'n spijt van zou hebben. Over film heb ik niet geleerd, je moet namelijk zelf een onderwerp kiezen en daar een onderzoek van maken. Dit houd kort gezegd in: 3 weken lang doorbrengen in de bibliotheek, het filmmuseum en achter je computer. Maar ik vind mijn onderwerp zo saai en daarnaast is het ook nog best lastig.

Waarom wegen die verdomde laatste loodjes toch altijd zo zwaar? Met het mooie weer van het afgelopen weekend is het gewoon onmogelijk om non-stop te studeren. Mijn onderzoek voor academisch schrijven heb ik inmiddels ingeleverd, net zoals de eindopdracht voor mediatheorie ( 5 minuten voor de deadline liep de printer op de UvA vast: lees heel veel stress). Nu dus alleen nog 'even'dit onderzoek afmaken. Dan moet ik er volgende week nog een kleine recensie over schrijven en dan heb ik 9 juni een tentamen. Moet alleen nog beginnen met leren. En dan hoop ik dat ik om 5 uur, 9 juni zomervakantie heb! Maar er zullen misschien wel een aantal herkansingen tussen zitten, dus ik verheug me maar nergens op.

Ga nooit Media & Cultuur studeren, tenzij je tijd over hebt ;). Ik ga weer terug naar de Nederlandse Oorlogsfilm

Liefs Lisa

Sporty Spice vs. Shakira

2010-05-16T23:21:00.004+02:00

Al ruim 5 jaar lang bezoek ik de sportschool regelmatig. In die 5 jaar heb ik bij 3 verschillende sportscholen gesport, eerst met oma en nichtje, daarna met mijn andere nichtje, toen met een vriendin en nu sport ik al 2 jaar alleen. Maar je hoort mij niet klagen; ik zit nergens aan vast, kan gaan wanneer ik wil en doen wat ik wil. Zo zijn er periodes dat ik 4 keer per week ga, maar er zijn ook periodes dat ik 4 keer per maand ga.

Bij mijn huidige sportschool heb ik een abonnement waarbij ik gebruik kan maken van de fitness, maar ook van alle groepslessen. Ik ben een paar keer naar spinning geweest, maar verder heb ik nooit wat gehad met groepslessen. Met 25 man in een zaaltje staan zweten, leek me nou niet echt ideaal. Maar sinds 4 weken is hier verandering in gekomen!

Vriendin Lisa besloot om ook te gaan sporten bij mijn sportschool en vroeg of ik mee ging naar Body Combat (een mix van thai-chi, karate en boksen, het klinkt enger dan dat het is). En sindsdien heb ik de groepslessen uitgevonden. Body Attack, Body Combat, XCO en Zumba. Ja zelfs Zumba! Een halfjaar geleden werd Zumba al enorm gepromoot op mijn sportschool. Begrijp me niet verkeerd, maar ik zag vooral een groepje oude huisvrouwen voor me, die hun dansmoves probeerde te verbeteren. En stiekem durfde ik ook niet zo goed, want ik weet van mezelf dat totaal geen coordinatie heb. Als iedereen naar links gaat, ga ik naar rechts en meestal kom ik daar dan pas aan het eind van het dansje achter. Nadat ik op internet las dat je met een zumbales zo'n 1000 calorien kon verbranden, vond ik het toch echt tijd worden om eens een lesje mee te pakken. En ik ben zumbaverslaafd!! Ik vind het zelfs zo leuk dat ik nu 3 keer per week naar Zumba ga! Ik betrap mezelf dat ik onder de douche zumbaliedjes meezing en stiekem in mijn kamer de pasjes oefen. En nu na zo'n 7/8 lessen ken ik ongeveer elk pasje ook wel. Een dansklasje voor oude vrouwen is het absoluut niet! We dansen op Shakira, The Pussycat Dolls en Sean Paul en ik snap ineens waarom ik al die mannen altijd stiekem door het glas zag kijken als de Zumbales bezig was, een van de basisprincipes is trillen met de billen! De eerste les voelde ik me een enorme Houten Klaas, maar inmiddels gaat het al een stuk soepeler. Nu ik de pasjes begin te onthouden, lijkt het Houten Klaasniveau ook te zakken.

En tja zolang zelf mijn knieen (niet eens mijn knieholtes) zweetplekken vertonen, heb ik toch wel het idee dat ik aardig goed bezig ben! Houten Klaas of niet! Vanavond is het weer zover!

Liefs,

Lisa

P.S. De loterij heb ik niet gewonnen, een van jullie wel? ;)

Verborgen miljonairs

2010-04-22T18:44:00.002+02:00

Bijna iedereen heeft wel een ver familielid in Australie of Amerika wonen, bijna iedereen kent wel iemand die een keer mee heeft gedaan aan Idols of iets dergelijks, bijna iedereen kent wel iemand die een wereldreis aan het maken is of dat heeft gedaan, bijna iedereen kent wel iemand die een keer in de krant heeft gestaan en bijna iedereen kent wel iemand die een keer op een olifant heeft gereden.

Maar wat mij opvalt ik niemand ken die ooit een keer een grote (meer dan 100.000 euro) in de loterij heeft gewonnen. Ik ken ook niemand om mij heen die iemand kent die de loterij heeft gewonnen. En het lijkt me dat je tegenwoordig met alle sociale networksites toch op de hoogte bent van alle laatste nieuwtjes van je vrienden en vrienden van vrienden.

Nu kan het zo zijn dat alle loterijen nep zijn en er eigenlijk nooit grote prijzen worden uitgereikt, maar dit lijkt me toch vrij onwaarschijnlijk. Nu weet ik wel dat als je echt een grote prijs wint bij bijvoorbeeld de Staatsloterij een gesprekje krijgt. Ze helpen je daar een beetje hoe je moet omgaan met zoveel geld en hoe je met 'bedelaars'om moet gaan. Maar ik kan me toch niet voorstellen dat het iedereen op het hart word gedrukt om zijn mond te houden.

Ik kan me wel voorstellen dat je ook niet aan iedereen wilt vertellen dat je veel geld hebt gewonnen. Er zullen altijd mensen zijn die er dan gelijk van uitgaan dat je alles maar betaald, omdat je toch geld zat hebt. Maar ik zou eigenlijk gewoon heel graag willen weten naar wie al die grote prijzen in de loterij gaan!

29 April is de trekking van de Postcode loterij én ik heb een lot! De hoofdprijs is 20 miljoen. Dus als je mij over een tijdje ziet rondrijden in een cabrio mini cooper (we vergeten even dat ik mijn rijbewijs nog niet heb) en me elke dag met een nieuwe Louis Vuitton tas ziet lopen, dan weet je genoeg ;).

Liefs,

Lisa

Awakenings, Ajax en Ik hou van Holland

2010-04-08T23:28:00.006+02:00

Mijn tentamen mediatheorie heb ik al ruim 2 weken geleden gemaakt, maar mijn cijfer heb ik nog steeds niet terug! Niet dat ik een heel hoog cijfer verwacht (aan de andere kant van de tentamenzaal werd een tentamen Spaans gemaakt en ik had denk ik beter daar kunnen gaan zitten), maar ik ben toch wel heel erg benieuwd!

De afgelopen 2 weken heb ik wel veel leuke dingen gedaan! Ik vond dat dat wel mocht na al het leren. De donderdag na mijn tentamen naar Paradiso geweest met vriendinnetjes, Jorn was er ook en het was erg gezellig. Daarna heb ik Jorn 10 dagen moeten missen omdat hij op Wintersport ging (achja in Februari gaat hij 5 maanden naar Wenen.

Ook ben ik voor het eerst in mijn leven naar een voetbalwedstrijd geweest, van jawel AJAX. Ik woon net 10 minuten fietsen van de Arena af, ben er vaak genoeg geweest maar een echte voetbalwedstrijd in een groot stadion had ik nog nooit bijgewoond. Carmen haar vader heeft seizoenskaarten en Carmen gaat vaak genoeg met haar vader mee, maar dit keer kon haar vader niet en omdat we zouden afspreken vroeg ze of ik mee ging. Stiekem ben ik altijd een beetje bang voor Hooligans. Vaak genoeg als ik op de metro sta te wachten komeen, zie ik horder voetbalfans lopen, springen, schreeuwen, schelden en met bier gooien. Maar dit viel hartstikke mee in het echt. Kennelijk bracht ik een beetje geluk, want Ajax won met 3-0.

Ik wil al een hele tijd naar Awakenings, maar doordat ik steeds te laat was met een kaartje kopen kwam dat er maar niet van. Het afgelopen weekend (2,3,4 april) was Awakenings weer in de Wester Gashouder. Maar toen de kaarten in verkoop gingen zat ik in Hamburg en was dus weer te laat. Adrienne, Sanne, Chiara en Melody hadden wel allemaal al een kaartje voor 2 April. Afgelopen week had ik een missie, namelijk het vinden van een betrouwbaarkaartje voor Awakenings van 2 april. En het is me gelukt!! Na 5 mailtjes, 4 telefoontjes en 10 smsjes vond ik een meisje die haar kaartje wilde verkopen. Het mooie was dat ze vlakbij het westerpark woonde en het kaartje vrijdag wilde langsbrengen terwijl ik toch aan het werk was. Ze verkocht hem voor 50, maar ik mocht hem voor 40 hebben. En ik ben haar nog steeds dankbaar, want ik heb een geweldige avond gehad!! Ik was een beetje bang dat de muziek (techno) iets te hard zou zijn voor mij, maar dat was gelukkig niet zo. De muziek was supergoed, de lasershows waren heel mooi en het was erg gezellig. Helaas kwam mijn slaapziekte ook weer opspelen. Rond half 5 waren Adrienne en ik even naar de Chill Out gegaan om daar op een poef te gaan zitten. Ik ben alleen even gaan liggen en Adrienne zei nog voor de grap, ga maar even slapen en ik heb toen vervolgens 20 minuten geslapen!! Daarna kon ik er wel weer tegen aan.

Om half 8 zat ik in de bus richting Centraal en ook daar ben in slaap gevallen. En ook in de trein is het me niet gelukt om wakker te blijven. Gelukkig liep er een jongen langs die mij wakker riep, zodat ik op tijd kon uitstappen! Toen ik vervolgens om 9 uur thuis kwam, was mijn moeder al een uur wakker. Om half 10 lag ik in mijn bed. Een beetje raar was het wel, het hele huis was al wakker en ik ging net slapen. Ik ben nog steeds een beetje moe en mijn All Stars kan ik wegggooien (de vloer was in de gashouder niet zo schoon als thuis) ik heb wel een superavond gehad!!

Vanavond was ik weer met collega's naar Ik Hou van Holland. Je kon dit keer een fiets winnen! We zaten in het vak van Jeroen van Koningsbrugge maar hebben op een haar na net niet gewonnen. Het rad bleef namelijk tussen de 1 en de 50 op 1 haken. Het was alsnog wel een gezellige avond, het zou alleen leuker zijn als we op de fiets naar huis konden ;). Ik zal nu toch echt maar opzoek moeten naar mijn fietssleutel van mijn eigen oude fietsje.

Liefs,

Lisa

I wanna fly away

2010-03-21T22:31:00.003+01:00

Vandaag was de eerste officiele lentedag. Niet dat ik er veel van heb meegemaakt, want aanstaande woensdag heb ik een heel groot tentamen. Dus ik zwerf de gehele week al rond bij de UB, het Bushuis en de OBA. Vandaag bevond ik me in de OBA. Na 3 uur leren was ik even naar buiten gegaan om te lunchen. Ik had alleen een shirtje en een dun vestje aan, maar oh wat was het heerlijk warm! Na 30 minuten van de zon te hebben genoten heb ik mezelf maar weer naar binnen gesleurd en sindsdien denk ik nergens anders aan dan: zon, zee, strand, zomerkleding, feestjes, cocktails, reisjes, ijsjes, slippers, zand, zomerliedjes en vakantie!

Ik zit al een tijdje met het idee in mijn hoofd om weer een taalcursus te gaan volgen. Het liefst zou ik een verre reis maken, maar daar ben ik misschien een beetje laat mee qua geld. En ik zie het nou niet zo zitten om ergens snel een bank te beroven. Een vriendin gaat een maand door Europa reizen, een andere vriendin gaat 3 weken door Thailand reizen en weer 2 andere vriendinnen gaan een 1,5 maand door Azie reizen. Ik zal het eerlijk zeggen; het maakt me stinkend jaloers.

Ik probeer Jorn al een aantal weken over te halen om te gaan rondreizen door Europa en dan hoef ik echt niet gelijk via Parijs naar Milaan om via Athene naar Istanbul te gaan om vervolgens in Moskou te eindigen. Nee met de auto/trein/bus desnoods met de fiets door Zuid-Frankrijk en Spanje reizen vind ik ook al 'rondreizen'.

Ik zat net ook al te kijken voor een taalcursus. Ik heb een supertijd gehad in Valencia, maar aan de ene kant vind ik het daarom ook zonde om terug te gaan. Omdat ik bang ben dat ik het net zo leuk wil krijgen als vorige keer. Alicante leek me ook wel leuk. En Rome kriebelt ook nog steeds, enige probleempje is dat ze daar Italiaans spreken. Ik heb ook al gekeken voor werk in het buitenland. Zo zoeken ze in Amerika nog medewerkers voor de zomerkampen. Enige nadeel is dat ik nou niet echt uitblink in tennis, voetbal, hockey, puzzelen of iets dergelijks.

Wat het wordt weet ik nog niet, maar dat ik een leuke mooie reis wil maken weet ik wel. Maar eerst nog even mijn aankomende reisje overleven:

Bestemming: IWO tentamenzaal, Amsterdam.
Aankomt: woensdag 24 maart 13.00
Vertrek: woensdag 25 maart 15.00

Daarna kan het plannen echt beginnen!

Moppie moppie

2010-03-16T19:48:00.002+01:00

" Jan, kwam bij de dokter (of was het nou tandarts), toen hij in de wachtkamer zat pakte hij een krant (of was het een tijdschrift) en las daar een artikel over..

Moppen vertellen, moppen luisteren en misschien nog wel het moeilijkste; moppen onthouden, ik hou er niet van. Afgelopen donderdag had ik een bedrijfsborrel en een collega ving op dat ik niet van moppen hield. Maar hij kende nog wel een mop, die wel leuk zou zijn. En het ligt echt niet aan de mensen die de moppen vertellen, maar ik vind moppen zo ontzettend stom.

Ik krijg altijd het idee dat ik verplicht moet lachen, want anders geef ik de ander een rotgevoel. En daarnaast vind ik het ook zonde van mijn tijd om 5 minuten naar een mop te hebben geluisterd, zonder te hebben gelachen. Ik hou gewoon niet van gemaakte grapjes, ik krijg er soms zelfs een depressief gevoel van. We kunnen het zelf niet gezellig hebben, dus gaan we maar moppen vertellen, dan kunnen we toch nog lachen.

Behalve dat ik niet van gemaakte grapjes houd, vind ik het ook heel moeilijk om mijn aandacht bij een mop te houden. Vooral bij lange moppen weet ik halverwege de mop al niet meer of Jan nou een hond had die Pietje heette of dat het zijn zus was. Of hij nou naar de groenteboer ging of naar de slager. Waarschijnlijk omdat het me eigenlijk toch allemaal niet interesseert, het is tenslotte toch allemaal verzonnen.

Begrijp me niet verkeerd, ik heb heus wel humor en ik kan ook enorm in een deuk liggen, maar moppen zijn aan mij gewoon niet besteed. Ik heb diezelfde avond nog een poging gedaan om de mop na te vertellen, maar een mop van 5 minuten had ik binnen 20 seconde al uit verteld: Ik heb hooguit 3 zinnen genoemd, er zat geen clou in, geen Jan, Henk, Pietje of een slager of tandarts, maar ik heb daar dan juist wel weer om gelachen!

Samen uit, samen thuis?

2010-03-05T21:37:00.005+01:00

Afgelopen weekend was het dan eindelijk zover: Valencia reunie! Simone, Lara, Dawn en Yvonne, 4 meiden waar ik in Valencia veel mee om ging. Ondanks dat ik maar 4 weken in Valencia ben geweest en maar 2 weken met Simone, Lara en Dawn heb samengewoont, bouw je toch wel echt een band met elkaar op. Waarschijnlijk omdat je elkaar iedere dag ziet en natuurlijk in 1 huis woont. Daarom besloten we om een reunie te houden. Zo gezegd, zo gedaan, 27 en 28 februari zouden we met zijn allen naar Yvonne toe komen, zij woont in Hamburg en we konden allemaal bij haar blijven slapen.

06.45 zaterdagochtend was het dan zover! Ik zou om 8.19 de trein nemen naar Apeldoorn en Simone en ik zouden dan samen naar Hamburg rijden (Simone woont in Nijmegen en heeft haar rijbewijs). Om 10 uur reden we weg uit Apeldoorn en om kwart over 2 stonden we bij Yvonne voor de deur. De reis ging eigenlijk helemaal goed, op een enge Duitser na. (Meneer bleef ons de hele tijd inhalen. We dachten hem kwijt te zijn en dan dook hij ineens weer op. Op een gegeven moment ging hij zelfs op de vluchtstrook rijden om ons daarna weer in te halen! Je begrijpt dat ik heel blij was dat het overdag was en dat we hem na een uur kwijt waren aangezien ik een talent heb om van de kleinste dingen gelijk een horrorscenario te maken)

Lara was al bij Yvonne thuis, Lara woont ook in Duitsland. Dawn kwam een halfuurtje na ons aan (Dawn woont in Berlijn). Het was echt superleuk om iedereen weer te zien. Ik had al een keer in augustus met Simone afgesproken, maar de rest had ik sinds 28 juni niet meer gezien. Na een uurtje te hebben gekletst zijn we de stad in gegaan. Yvonne heeft ons in een klein uurtje de stad laten zien, maar wat doen vrouwen het liefst als ze in een andere stad zijn? Mannen duiken een cafe in en vrouwen gaan winkelen! Yvonne heeft toch meer de smaak van een echte oud Oost Duitse (niet dat ze dat is), in de winkels die zij bezocht kon ik nog niet eens een leuk shirtje voor mijn oma vinden. Dus al snel besloten we om ons in 2 groepjes op te splitsen Ik moet zeggen dat we al gauw bij de Zara, Mango en H&M belandde en daarom heb ik ook helemaal niets gekocht. Ik koop het dan liever in Amsterdam, zodat ik zeker weet dat ik het kan ruilen, aangezien de collectie in Hamburg precies hetzelfde was. Na het winkelen nog even genoten van een heerlijke Starbuckscoffee, die had ik ook wel nodig inmiddels.

Yvonne was inmiddels al naar huis gegaan om aan het eten te beginnen en wij kwam rond half 8 ook bij haar thuis aan. Ook al was het buiten ijskoud, het was haar toch gelukt een stukje Valencia terug te halen in huis, ze had namelijk heerlijke tapas gemaakt! Het was alleen een beetje jammer dat ik al 2 dagen last had van buikpijn en mijn buikpijn na het eten alleen maar erger werd (dat lag overigens niet aan haar eten). Niet alleen het eten was Spaans, de etenstijds was ook Spaans, want we begonnen pas om 9 uur aan het eten. Na het eten zijn we ons allemaal gaan douchen, omkleden en op gaan maken en om 12 uur namen we de taxi naar 20 th up. 20th up is een cocktailbar, die heel toepasselijk op de 20ste verdieping van een hotel zit. Je hebt er een heel mooi uitzicht over de hele stad. Ik voelde me een tikkeltje jong tussen het oude publiek, maar er werd niet om mijn id gevraagd bij het bestellen van een cocktail ;). We hebben heel fout mee zitten neurien met allerlei oude liedjes en toen wilde we dansen! Daarom gingen we naar de andere kant van de stad naar een discotheek.

Omdat we daar pas om half 3 aankwamen, konden we onze jassen niet meer kwijt bij de garderobe. Daarom moesten we onze jassen mee naar binnen nemen. Lara, Dawn en Simone en ik hebben heerlijk gedanst. Ik vind het altijd zo leuk om te horen dat ze ook in het buitenland veel muziek van Nederlandse djs draaien. Yvonne bleef echter de hele tijd aan de bar zitten, maar ze had hier niet echt een duidelijke reden voor. Yvonne ging toen ik net 1,5 week in Valencia zat al naar huis, mijn laatste weekend kwam zij nog een weekendje terug, maar ik heb haar het kortste mee gemaakt, heb ook niet met haar samengewoont. De andere meiden zeiden dat we haar maar gewoon moesten laten.

Rond kwart voor 5 wilde Simone en ik eigenlijk best wel naar huis. Simone had een ontstoken oog en haar stem was weg en we wisten dat we de volgende dag ook nog een lange reis moesten maken. Maar daarbij verscheen er ineens een hele donkere wolk boven onze avond. Ik liep naar Yvonne toe, maar ze was met een jongen aan het praten. Ik wachtte eventjes zodat ze door had dat ik iets wou zeggen. Maar dit gebeurde niet en toen ik haar aantikte kreeg ik de wind van voren: 'Ik heb 2 uur op jullie moeten wachten, nu wachten jullie maar 2 uur op mij, dat is de deal!!' aldus Yvonne. Ik dacht, moet ik aan mijn Engels twijfelen of zij ze dat nou echt, stond helemaal perplex. Simone kwam al snel vragen wat er aan de hand was en toen bleek dus dat Yvonne boos op mij was. Ze vond het onbeschoft dat ik haar stoorde in het gesprek met de jongen en was ervan overtuigd dat ik had gezegd dat we allemaal naar huis moesten gaan. Simone probeerde nog uit te leggend dat ik dat helemaal niet had gezegd en ook nooit zo had bedoeld. Toen ik Yvonne vroeg waarom ze mij negeerde en vroeg waarom ze boos was kreeg ik als enige antwoord: Ja ik ben boos.

Uiteindelijk zijn Simone en ik eerder weg gegaan met Yvonne haar sleutels. Maar toen stonden we buiten en toen? Geen taxi te bekennen en we hadden ook geen taxi telefoonnummer. Gelukkig kwam er vrij snel een taxi. Simone en ik waren onze pyjama aan het aantrekken toen de bel ineens ging, ah daar zullen Lara, Dawn en Yvonne zijn. De bel bleef alleen 5 minuten lang gaan, we kegen hem maar niet uit, wat ook niet zo gek is achteraf gezien. Want Yvonne stond gewoon 5 minuten lang op de bel te drukken (ik had nog een nacht te gaan in haar huis, maar vond er inmiddels best eng).

Simone had het helemaal gehad en wilde de volgende ochtend zo snel mogelijk weg. Na 6 uurtjes slaap op een luchtjbedje werden we om 12 uur wakker. Simone en ik hebben snel gedoucht en onze spullen gepakt. Als ik gasten zou krijgen zou ik lekker thee voor ze gaan zetten en een ontbijtje maken, helaam als ik weet dat ze nog een lange reis tegemoet gaan. Maar nee bij Yvonne moest ik zelf mijn thee zetten, toen kwam er nog wel een: Sorry voor gisteravond uit. Maar hier liet ik het niet bij zitten, ik wilde weten waarom ze zo boos was. Volgens haar had ze gezegd dat ze niet wilde dansen vanwege alle rook op de dansvloer (neem ons dan niet mee naar een discotheek) ook had ik volgens haar gezegd dat we allemaal naar huis moesten omdat ik dat wilde (!?). Ik had er ineens zo de pest in, ze liet ons alleen naar huis gaan omdat ze liever met een stomme duitser wilde praten, negeerde mij, dat achterlijk gebel, ik had er ineens zo de pest in. Bij het gedag zeggen gaf ik haar 3 kussen en zei dat ik het heel jammer vond dat het zo liep. Maar het leek net alsof ik een ijskonijn gedag zei.

Simone en ik reden om kwart voor 2 weg uit Hamburg, we hadden gerekend dat we dan rond kwart voor 6 wel in Apeldoorn zouden zijn. Helaas verliep het iets anders. Het begon al met een file van ruim een uur, hevige storm en regen, wegwerkzaamheden en nog eens een uur file kwamen we om half 8 aan in Apeldoorn! Pas in Apeldoorn kwam ik erachter hoe erg de stom was. Ik had de trein van kwart voor 8 net gemist en de trein van 8 uur had 25 minuten vertraging. Uiteindelijk was ik dus pas om half 10 thuis! 14 uur reizen en 5.5 uurtjes slaap in een weekend is misschien toch iets teveel van het goede! Ook al is het weekend niet zo leuk geeindigt, toch probeer ik daar niet meer aan terug te denken en het als een leuk weekend te herinneren. Maar een 1 ding weet ik zeker, bij Yvonne kom ik nooit meer terug!

Topsalaris voor een toptalent?

2010-02-17T19:07:00.006+01:00

'Christiano Ronaldo staat met 1 miljoen per maand bovenaan de lijst van best verdiende voetballers ter wereld. ' Dit bericht verscheen vanmiddag op een voetbalnet in de sportschool. Mijn hartslag was op dat moment al hoog (van het intensieve sporten ;)) maar toen ik dat bericht las, schoot mijn hartslag nog even een stukje meer omhoog!

1 miljoen, 1 miljoen per maand dat is dus 12 miljoen in een jaar! Een voetballer of nou ja we hebben het natuurlijk over Christiano Ronaldo, verdient 1 miljoen per maand. En intussen gaan er nog steeds kinderen dood van de honger. Intussen werd ik vanmiddag weer 3 keer lastig gevallen door donateurwervers of ik Oxam Novib wilde steunen voor maar 1 euro per week. Ik heb dit keer heel stoer gezegd, nee sorry en ben toen weggelopen. Maar volgende keer ga ik dus gewoon zeggen: Bel Christiano Ronaldo maar!

Begrijp me niet verkeerd, voetbal kan best leuk zijn. En zonder voetbal zouden er duizenden, wat zeg ik miljoenen mannen in het weekend ineens in een zwart gat vallen. Of ze nou zelf voetbal spelen of er na kijken. Ik vind het sowiezo al belachelijk dat voetballers zoveel verdienen, maar 1 miljoen per maand gaat echt te ver. Het is natuurlijk knap als je als jongen bij een nationaal team komt en dat je elke dag traint en vervolgens heel veel doelpunten schiet. Maar meer dan een combinatie van een geboren talent, doorzettingsvermogen en veel geluk is het niet. Ik bedoel als ik met een buitengewoon voetbaltalent was geboren had ik ook wel topvoetbalster willen worden. Wie wil er nou niet voor zijn beroep sporten en heel de wereld afreizen en daarnaast ook nog een vet salaris? Ik zou het denk ik voor 500 euro per maand al doen. Je krijgt vaak een mooi huis van de club, verre reisjes voor wedstrijden, nooit zorgen over dat je toch een keer de sportschool moet bezoeken en je ontmoet de leukste mensen! Oke, je moet er wat voor over hebben: een strak trainingsschema, vrienden en familie missen en als voetballer kun je natuurlijk niet zomaar de hele dag in je bed liggen of tot 7 uur s'ochtends door feesten. Maar hallo om iemand daar nou 1 miljoen per maand voor te geven!?

Ik begrijp dat het een voetbalclub niet alle salarissen van een heel voetbalteam kunnen overmaken naar Afrika, Haiti of een ander goed doel. Maar ik vind het wel ontzettend oneerlijk. Wat ik misschien nog wel oneerlijker vind is dat mensen die 20 jaar studeren om vervolgens andere mensen te helpen, een stuk minder verdienen. Ik heb het dan over chirurgen, dokters, tandartsen, rechters, leraren en advocaten. Een gemiddeld chirurg heeft zeker 15 jaar gestudeerd (15 jaar lang in de boeken, ik heb het na één half jaar al gehad) om vervolgens de rest van hun leven andere mensen te helpen. Tuurlijk, zullen deze mensen ook niet hoeven te klagen over hun salaris, maar zij verdienen het ook echt! Als Christiano Ronaldo een slechte dag heeft, is het jammer want dan zal Real Madrid verliezen. Maar als een chirurg een slechte dag heeft wordt er misschien ineens je verkeerde been geamputeerd en dat lijkt me toch een stukje erger dan dat Real Madrid verloren heeft. Dokters staan onder een veel grotere druk en kunnen het ook niet zomaar veroorloven om elke weekend in de kroeg te hangen of tot s'avonds laat voor de tv te hangen.

Het zelfde geld eigenlijk voor popsterren, acteurs en actrices. Johnny Depp is een hele mooie man, een geweldige acteur maar om hem nou 10 miljoen per film te bieden gaat toch echt heel ver! Madonna is een geweldige artiest maakt leuke muziek, maar ik durf te wedden dat zij voor minder dan 1 ton, niet komt optreden. Topsporters, acteurs, zangeressen en andere beroemdheden ze werken vast keihard daar twijfel ik niet aan en ze zetten vaak ook geweldige prestaties neer. Maar als ik geboren was met een of ander supertalent en ik kreeg daar zo dik voor betaald, dan zou ik er eerst een of 2 jaar van genieten. Ik bedoel iedereen vind het leuk om veel geld te verdienen, maar als ik Christiano Ronaldo was zou ik me rotschamen dat ik 1 miljoen per maand betaald kreeg om tegen een balletje te trappen.

Ik snap dat het onlogisch is om nu in grote getalen de doktersjassen en de toga's te voorzien van nike, adidas en pumalogo's. Maar misschien kan er een wet komen, dat als een voetballer meer dan 5 miljoen per jaar verdient de rest van zijn salaris ondere goede doelen, dokters, rechters en tandartsen wordt verdeelt? Als alle sponsers dat nou van tevoren afspreken met de grote clubs. Als ik zou weten dat Nike, Adidas of Sony ook dokters en goede doelen steunen, dan zou ik toch echt eerder een Nikeschoen dan een Pumaschoen, kopen? Maarja.. wie ben ik? Ik ben geen topvoetballer of filmster, ik ben maar een 19jarig meisje uit Abcoude.

Herkansingen, nieuw semester en studiebollen

2010-02-17T11:08:00.002+01:00

Inmiddels reis ik niet meer dagelijks af naar de OBA. Of eigenlijk ben ik er sinds 25 januari niet meer geweest. Stiekem ben ik ook heel blij dat ik geen look-a-like heb gevonden, want ik heb mijn herkaning met een 7,5 gehaald!! Dan moet ik er toch even bij zeggen dat het gemiddelde een 5,2 was. Er was nog een 8,5 en twee 7,5en (waaronder die van mij) gevallen. Van de 70 vragen zijn 11 vragen geschrapt omdat die vragen toch te moeilijk waren. Ik had stiekem wel een voldoende verwacht, maar daarbij dacht ik meer aan een 5,5 in plaats van een 7,5. Ik heb al mijn studiepunten voor het afgelopen semester dus binnen.

Oke genoeg opgeschept! Het tweede semester is begonnen. En eigenlijk twijfel ik steeds meerof ik de universiteit wel zo leuk vind. Ik heb nu vakken als academische vaardigheden, mediatheorie en mediageschiedenis. De lesstof vind ik opzich best wel interressant, maar het is gewoon ontzettend veel. Bij Media & Cultuur verwachten de meeste mensen dat je alleen maar films en tv programma's gaat kijken. Maar dat valt dus heel erg tegen, die films en tv-programma's zijn misschien 15% van het totale programma. Verder is het ontzettend veel lezen en misschien wel nog meer schrijven. Schrijven vind ik leuk, alleen is het een stuk minder leuk als je je aan 100 regeltjes moet houden.

Als ik gewoon goed mijn best doe en alles haal, ben ik eind mei al klaar. Dat zou betekene dat ik juni,juli en augustus vrij heb! Heerlijk natuurlijk. Alleen een beetje jammer dat er nu al 5 boeken en 2 opdrachten op me liggen te wachten.

Liefs,

Lisa

Beautiful Blogger Award

2010-02-07T15:55:00.005+01:00

Ik vind het niet alleen leuk om zelf af en toe een blog te schrijven, ik vind het ook leuk om andere blogs te lezen. Zo kwam ik er vorige week achter dat ik de 'Beautiful Blogger Award'in ontvangst mocht nemen. Geen oscar, geen televesiering, geen goude griffel maar een 'Beautiful Blogger Award'. Eigenlijk houd dit gewoon in dat je 7 feitjes over jezelf verteld en de award vervolgens weer doorgeeft aan 7 mensen en ik moet de gever bedanken, dus bij deze Ashley bedankt :)! Hou je vast:

Feit 1: Ik ben 19 jaar en slaap nog steeds met een knuffel. Nee, niet zomaar een verdwaalde beer die mijn bed siert. Nee, ik heb het hier over "meneer Beer", die ik elke avond toch echt stevig onder mijn armen klem. Ik vind het gewoon fijn om iets vast te houden in mijn slaap.

Feit 2: Ik eet geen vis en geen vlees. Waarom niet? Ik hou gewoon niet van dieren, niet om te knuffelen en niet om te eten. Tot mijn 7e kon mijn moeder me nog wijsmaken dat vlees uit een fabriek kwam en het nep was. Daarna heb ik sporadisch een beetje gehakt of kip gegeten tot mijn 13e. Ik heb nog een kleine kippperiode gehad, maar geef mij maar een lekkere groenteburger. Je bent zelf al van vlees, dus waarom zou je nog vlees naar binnen werken? Het zit tussen mijn oren ja.

Feit 3: Ik ga zeker 1 á 2 keer per week naar de bioscoop. Ik heb een pathe unlimited pas en samen met Jorn en andere vrienden maak ik daar goed gebruik van. Daarnaast moet ik voor mijn studie ook nog elke week naarhet filmmuseum om daar films te kijken. Als ik thuis een film kijk val ik vaak ook 9 van de 10 keer in slaap.

Feit 4: Ik ben helaas verslaafd aan mijn Blackberry. Ik ping, hyve, twitter en sms wat af. Soms heb ik dagen waarop ik bedenk ik neem gewoon een oude nokia 3310, geen gezeur! Ik heb het alleen nog nooit daadwerkelijk gedaan.

Feit 5: Ik studeer dan wel aan de universiteit en dan ben je zogenaamd redelijk slim. Maar ik ben eigenlijk superdom. Als iemand zegt je moet naar links, dan moet ik eerst altijd even in mijn hoofd zeggen: dat is links, dat is rechts. Zo ben ik ook al eens het mannentoilet ingelopen omdat ik nog steeds niet het verschil weet tussen dat vrouwen en mannensymbool (die dingen met plusjes en rondjes). Ook heb ik tot 4 jaar terug gedacht dat een tijger vrouwelijk was en een leeuw mannelijk. Ik ben donkerblond, dat wel.

Feit 6: Ik lees tijdschriften het liefst achterstevoren (soms zelfs binnenstebuiten ;))

Feit 7: Ik heb door de jaren heen een soort van tik ontwikkeld om in elke vreemde stad waar ik kom een schudbolletje en een klein doosje te kopen. Om ze vervolgens te laten verstoffen in mijn kast.

En dan komt nu het moeilijkste deel, ik moet deze award aan 7 andere bloggers doorgeven. Ik weet eigenlijk niet of ik er wel 7 ken! Maargoed ik geef hem door aan : Rachelle, Nathalie, Teatime en aan ieder ander die hem maar wilt hebben :)!

Liefs,

Lisa

2012, 2208 of toch 2220?

2010-01-27T20:04:00.004+01:00

Toen ik een jaar geleden een artikel las over een vrouw die een al een noodpakket inclusief opblaasbare roeiboot heeft klaarliggen voor de drastische datum 21-12-2012 nadert, kon ik eigenlijk niets anders doen dan lachen. Toen ik verder las, dat je voor 10.000 dollar een plekje kunt afhuren op een of andere berg ergens aan de andere kant van de wereld, omdat je daar zogenaamd veilig zou zijn, kon ik alleen maar nog harder lachen!

21-12-2012, tenzij je al sinds 1990 in een grot zit is je alle heisa rond deze datum vast niet ontgaan de laatste tijd! Want op 21-12-2012 eindigt de Mayakalender en dus zou de wereld vergaan! Ik als bioscoopfreak zie ongeveer elke film die in de bioscoop draait, heb de film 2012 express ontweken. Een dramatisch doemscenario over wat er zogenaamd met de wereld gaat gebeuren in 2012, helaas is ongeveer de hele film met de computer bewerkt. Nee, ik zag het niet zitten. Als het gebeurd dan gebeurt het, dat zie ik dan op 21-12-2012 zelf wel.

Maar een tijdje terug werd bekend gemaakt dat er een foutje zat in de Mayakalender!! De kalender eindigt helemaal niet op 2012, dit was een fout in de berekening (wiskunde is ook niet mijn sterkste vak). Wanneer de Mayakalender dan wel eindigt? Dat kan 2220, 2039 maar ook 2208 zijn, lees ik op verschillende sites. Niet dat ik er nou echt bang voor was, maar ik ben altijd erg geinterreseerd in gekke feitjes en opmerkelijke berichten.

Tijdens mijn speurtocht op Internet naar de fout in de Mayakalender kwam ik op een forum terecht. Ik moest lachen om de reactie: 'Op 00.00 31-12-2010 loopt mijn agenda af, dus? ' Maar ik stond even stil bij het bericht van iemand die zei: 'Dat de wereld heus niet precies op één bepaalde datum vergaat, maar dat de wereld al langzaam aan het vergaan is!'

En ergens ben ik het daar wel een beetje mee eens. 9-11-2001, de aanslag op WTC en de vele terroristsiche aanslagen daarna hebben inmiddels voor duizenden doden gezorgd! Je kan het je vast nog herinneren, ruim 230.000 doden door de Tsunami in Azië. Mexicaanse griep hier, Qkoorts daar. Het kan zijn dat ik pas sinds een jaar of 6 echt actief (de ene dag wat meer dan de ander) het nieuws volg, maar ligt het aan mij of storten en crashen er de laatste paar jaar iets meer vliegtuigen dan daarvoor! En dan nu de aardbeving in Haiti, waarschijnlijk al meer dan 100.000 slachtoffers! Dan heb ik alle oorlogen nog niet meegeteld, omdat er eigenlijk al sinds de mensheid bestaat altijd wel ergens een oorlog gaande is. Maar het valt me ook op dat de overheid een stuk vaker reclame maakt om een noodpakket aan te schaffen. Zullen ze iets achterhouden?

Of er echt een specifieke datum zal zijn waarop de 'wereld zou vergaan' dat denk ik eigenlijk niet. Maar ik lach ineens toch een stuk minder hard om die mevrouw die een noodpakket klaar heeft liggen, je weet het immers nooit wat er kan gebeuren! Stel dat er dan een overstroming komt, kan ze wel mooi met haar roeibootje weg varen! En als ik heel veel geld had, was ik allang op het zogenaamd meest veilige bergtopje van de wereld gaan zitten. Ik had dan alleen wel al mijn familie, vrienden, kennissen en eigenlijk gewoon heel de wereld (op een maar gemene criminelen, moordenaars en pedofielen na) mee willen nemen.

Wat denken jullie?

Liefs,

Lisa

Soaps zijn ouderwets & Spionagepraktijken

2010-01-21T23:59:00.005+01:00

Afgelopen dinsdag was ik met collega's naar "Ik hou van Holland". We zaten helaas niet allemaal bij elkaar, de ene helft zat in het team van Jeroen van Koningsbrugge en de andere helft (waaronder ik) zat bij het team van Peter 'huppelepup'. Maar dat team van Peter 'huppelepup'(ik weet zijn achternaam niet meer) heeft mooi gewonnen! Was de prijs bij de middagshow nog een Delfsblauwe wc-bril, wc-borstel en wc-papierhouder, wij wonnen een draagbare dvd-speler! Een erg leuk cadeau.

De show zelf was ook erg leuk, maar de het wachten vóór dat de show begon was ook erg leuk. Een hele zaal vol met mensen die zich op hun mooist hebben aangekleed (ze waren even vergeten dat je een oranje, rood, wit of blauw shirt aan moet tijdens de show) en hebben opgemaakt en speciaal voor deze gelegenheid hun krulset uit de kast hebben getrokken. En een van mijn grote hobby's is toch wel mensen kijken. Ja het is misschien niet zo netjes, maar ik vind het heerlijk!!

Ik zou zo de hele dag in de Coffee Company kunnen zitten en de hele dag mensen kijken. Het is misschien een rare eigenschap, maar ik plaats onbekende mensen na 2 seconde al gelijk in een bepaald vak. Ik ben absoluut geen hokjesdenker, maar toch heb ik een aantal hokjes in mijn hoofd. Als ik dan bezig ben met een van mijn grote hobby's en dus op mijn gemakje mensen aan het kijken ben, plaatst ik deze mensen na een aantal seconde al gelijk in een 'hokje'. Maar niet de standaard hokjes, nee mijn eigen hokjes. Ik heb allerlei groepjes in mijn hoofd, elk groepje heeft zijn eigen kenmerken zowel qua uiterlijk en innerlijk en meestal word zo'n groep gekenmerkt door een naam. Die naam staat dan voor een persoon en die persoon is dan het perfecte voorbeeld van die groep, maar dit hoeft niet altijd het geval te zijn. In de loop van der tijd worden er steeds meer kenmerken toegevoegd aan die groep.

Begrijpen jullie het nog? Kan me namelijk heel goed voorstellen van niet het is namelijk best ingewikkeld. En eigenlijk vraag ik me stiekem ook af of dit normaal is? Ik kan me voorstellen dat iedereen die een nieuw persoon ziet die gene even snel 'scant'. Maar bij mij blijft het niet bij scannen, ik bedenk gelijk een stuk of tien eigenschappen en dingen waar de persoon in kwestie van zal houden, aangezien de 'andere'uit zijn groep die eigenschappen ook hebben.

Maar naast alleen mensen kijken, luister ik ook naar mensen. Of nouja, meeluisteren en afluisteren valt ook onder luisteren toch? Het komt weleens voor als ik in de metro, bus of trein zit dat mijn Ipod leeg is en onbewust ga je dan toch meeluisteren met de mensen naast of achter je. Ik kan je vertellen dat er genoeg mensen zijn heel hun levensverhaal vertellen terwijl ze aan de telefoon zijn, ze zijn alleen even vergeten dat ze in de trein zitten. Ik kan me dan zo inleven in die persoon of aan die persoon aan de andere kant van de lijn. Mijn afluisterpraktijken gaan zelfs zo ver dat ik een keer heel nonchalant van plaats ben verwisseld omdat ik perse wilde weten wie dat meisje achter dat boeiende telefoongesprek was en of het klopte bij het plaatje in mijn hoofd.

Het komt ook vaak genoeg voor dat 2 mensen een gesprek voeren en dan niet op een bepaalde naam komen of niet weten waar ze eruit moeten. Eerst denk ik nog: 'rustig lies, ze komen er zo achter' maar als ze het na 3 minuten nog niet weten kan ik niets anders doen dan antwoord geven. Ik kan me voorstellen dat het voor die mensen nogal raar over komt. Ik heb zo namelijk een keer uit het niets 'Herman den Blijker!' geroepen, om daarna wel heel snel erbij te zeggen dat ik toevallig hoorde waar hun gesprek over ging.

Meeluisteren doe ik niet alleen in het openbaar vervoer, ik doe het ook dolgraag in cafe's en restaurantjes. Zo zat ik vandaag na een lange dag studeren even wat te eten in La Place. Toen ik mijn eten op had, besloot ik nog even verder te leren in de 'La Place', maar dit ging helaas iets minder goed dan verwacht. Naast mij zaten 2 meisjes te kletsen en omdat het nogal rustig was ving ik het hele gesprek op. Nee, ze hadden het niet over het weer buiten, ze hadden het over hele andere dingen. Terwijl ik steeds verder met mijn neus in mijn boek verdween (om maar zo onopvallend te blijven), zat ik ondertussen helemaal in het gesprek. Op een gegeven moment moest ik zelfs lachen, maar omdat het heel raar zou zijn als ik ineens uit het niets zou lachen heb ik maar snel mijn hoofd omgedraait. Maar het bleef niet bij dit ene gesprek, want een paar tafeltjes verder zat een moeder met een dochter. Omdat het zo rustig was en de moeder niet wist wat zacht praten in houd, kon ik ook meegenieten van dat gesprek. Zo vertelde de moeder onder andere dat ze 'daarom zolang in therapie was', 'ze nog steeds elke dag met die vraag opstaat', 'het door jou vader en en je opa komt' en toen hoorde ik een snik. Jaja spanning en sensatie daar op de 6e verdieping van de OBA. Je begrijpt dat er het laatste halfuurtje niets meer van leren terecht is gekomen.

Ik vraag me toch echt af of ik de enige ben en of ik ondertussen een 'storend element bent voor de samenleving'. Soaps zijn zo ouderwets, ga een uurtje alleen in een cafe zitten en het lijkt net alsof je regelrecht in "Meerdijk" terecht bent gekomen. Als je zorgt dat je er elke dag rond hetzelfde tijdstip zit, heb je helemaal hetzelfde effect. Ik vraag me nu namelijk nog steeds af 'Of dat meisje met dat rode jasje het nou uit heeft gemaakt met die player' 'Of de ruzie tussen Charlotte en nienke als is opgelost' 'Of Ralf al weet dat zijn vriendin het uit gaat maken' en 'Of de moeder vanwege haar man en vader in therapie zit'. Aangezien ik over een aantal jaar niet bekend wil staan als 'dat meisje dat iedereen afluisterd'zijn tips over hoe je zo onopvallend weg kan kijken en over hoe je je toch op je boek kan concenteren als er naast je een zeer interressant gesprek word gevoerd, meer dan welkom!

Liefs,

Lisa

(Ik begrijp het als je halverwege al bent afgehaakt. Aangezien ik mezelf al niet eens begrijp, lijkt het me voor lezers nog ingewikkelder.)

Wanted!

2010-01-18T14:31:00.003+01:00

GEZOCHT: LOOK-A-LIKE!!

Gezocht: look-a-like (zie profielfoto rechts, maar de nodige make-up kan wonderen doen), het liefst voorzien met een goed stel hersens en een IQ van 150. Ben jij in staat om in 1,5 week tijd 200 blz. Sociale Geschiedenis van de Media, 207 blz. Only Connect, 400 blz. Film History , ruim 20 films en 15 programma's uit je hoofd te leren? En ben je beschikbaar op 27 januari van 13.00-15.00? Laat dan nu een reactie achter!!

Beloning: 100 euro en daarnaast krijg je 1,5 onderdak in de Openbare Bibliotheek in Amsterdam.

Twijfel niet langer!

Inmiddels voel ik me zo hopeloos..

Ritje zweetoksel

2010-01-14T20:02:00.002+01:00

Omdat Nederland de afgelopen weken in de ijstijd is beland durf ik het niet aan om op mijn scooter te stappen. Niet alleen de ijskou maar ook de gladde wegen zijn nou niet bepaald ongevaarlijk. Zo komt het dat ik al een maandje met het openbaar vervoer reis.

Afgelopen dinsdag had ik bij Jorn geslapen en ik had het plan om dan s'ochtends vroeg gelijk door te gaan naar de sportschool. Ik dacht dat om 9 uur de spits wel voorbij zou zijn, dus dat ik gerust in mijn joggingsbroek, zonder make-up en ongewassen haren de deur uit kon. Bij de tramhalte aangekomen was ik de enige bij de halte. Maar het werd als maar drukker en drukken en na 10 minuten was er nog geen tram. Na 20 minuten stond de halte helemaal vol en inmiddels nog geen tram! Ik voelde me aardig bekeken zo met mijn gezicht even wit als de sneeuw en de combinatie rubberducks+grijze joggingbroek. Na 25 minuten kwam er eindelijk een tram.

Helaas moest ik ook nog met de metro en ik was helaas niet de enige. De metro was propvol en toen moesten er ook nog eens ruim 40 mensen bij. Zo kwam het dat ik om 9.15 in mijn sportkloffie met vette haren en een bleek gezicht met half Amsterdam in de metro stond! Dat was nou niet precies waar ik op gerekend had. Het nadeel van zo'n propvolle metro is dat je ongeveer met je neus in andermans oksel staat. En ik weet niet hoe, maar er zijn mensen die het kunnen presteren om om 9.15 in de ochtend(lijkt mij dat je dan net hebt gedoucht) met deze ijskou toch nog naar zweet kunnen ruiken! En geloof mij, deze mensen hadden geen sportpakje aan zoals mij, dan had ik het nog enigszins kunnen accepteren, nee ze waren gewoon netjes gekleed.

Toen ik eindelijk een zitplekje bemachtigd had, leek het net alsof ik naast een pakje Conimex nasikruiden zat. Dit was helaas niet het geval, waarschijnlijk had de man naast mij of ontbeten met nasi en anders kan ik me geen andere reden bedenken dan dat hij in de kruiden en specerijenhandel werkt!

Wat was ik blij toen ik eindelijk de sportschool bereikt had! Gelukkig was het in de bus niet zo druk en kon ik rustig bijkomen van het uurtje sporten.

Helaas heb ik de aankomende weken geen vrij, ik heb mijn tentamen van gister niet gehaald! 27 januari heb ik de herkansing, de herkansing gaat alleen niet over dit tentamen maar om het nog even iets moeilijker te maken komt de tentamenstof van het vorige tentamen er ook nog bij! Ik vraag me af wanneer de bibliotheek om huur gaat vragen, aangezien ik daar nu weer heel wat uurtjes zou slijten. Voor mijn eindopdracht van Digitale Media heb ik met grote verbazing een 8.5 gehaald! Ik had mijn verslag over Twitter in een dag in elkaar geflanst en heb er voor mijn doen eigenlijk weinig aangedaan. Ik heb vooral alles opgeschreven wat in me op kwam, zonder er teveel over na te denken en kennelijk brengt dit toch goede resultaten op.

Op naar de zomer! Tegen de kou kan ik me inmiddels wel kleden, maar tegen stinkende openbaarvervoer mensen is helaas nog niets te doen!

Liefs,

Lisa

Tentamens

2010-01-08T19:31:00.003+01:00

En alsof het niet anders kan, 3 keer raden wat voor mensen ik vandaag tegen kwam op het station? Juist, niet 1 maar 2 donateurwervers. Ze begonnen dit keer anders dan normaal: 'Oxam Novib'? Waarop ik gelijk zei, nee ik steun al genoeg goede doelen (een klein leugentje om bestwil?) 'WNF, dan misschien?' Nee sorry echt niet. Toen probeerde hij het nog een keer: 'Een knuffel dan misschien?' Ze deden het op een leuke manier, anders dan de meeste donateurwervers, maar ik blijf bij mijn standpunt.

Sinds 3 januari kun je mij dageljks vinden in de Openbare Bibliotheek van Amsterdam, dinsdag heb ik er 9 uur doorgebracht. Nee, ik ben niet bezig met een missie om alle boeken van de biblotheek te lezen, maar ik heb tentamens! Eigenlijk heb ik maar 1 tentamen en moest ik vandaag een verslag inleveren dat voor 40% meetelt voor het vak Digitale Media.

Aanstaande woensdag heb ik dus een tentamen, waar ik een 6 voor moet halen. Want als ik een 6 haal, heb ik dat vak gehaald. Maar het meest leuke is dan misschien nog wel dat ik dan van 13 januari t/m 1 februari vrij heb (tenzij ik het Twitterverslag moet herkansen). Maar er moet eerste nog heel worden geleerd. Afgelopen zaterdag schoot ik nogal in de stress omdat ik nergens kon vinden wat ik nou precies moest leren. Ik gebruik een ouder boek, voor dit oudere boek stond voor het vorige tentamen een apart bestandje met alles wat je moest leren. Voor het aanstaande kon ik alleen nergens iets vinden. In mijn wanhoop heb ik toen maar alle 400 studenten een mailtje gestuurd, met de vraag of iemand mij kon vertellen wat je moest leren als je het oudere boek had. Ik kreeg gelukkig meer dan 20 mailtjes terug. Maar wat bleek? Ik heb voor het vorige tentamen ook al alles voor dit tentamen geleerd! Kennelijk moest je zelf de hoofdstukken uit dat bestandje verdelen. Ik vond de stof voor het vorige tentamen al zo belachelijk veel maar als je je bedenkt dat ik zo'n 10 hoofdstukken (meer dan 100 blz.) teveel heb geleerd, is dat ook niet zo heel raar! Helaas zijn er ook nog 2 andere boeken die ik moet leren.

Vanavond even lekker een avondje niets doen en dan morgen weer op naar mijn nieuwe stamkroeg, de OBA ;). Met het vooruitzicht dat ik misschien wel in januari 3 weken vrij kan zijn, houd ik het een beetje vol in de bibliotheek!

Liefs,

Lisa

Het goede doel

2010-01-05T18:48:00.002+01:00

Als eerst wens ik iedereen een heel gelukkig, gezond, liefdevol en gezellig nieuwjaar! Mijn oud&nieuw heb ik uiteindelijk niet thuis op de bank doorgebracht. Net zoals vorig jaar heb ik op oudjaarsdag nog een kaartje voor een feest gekocht, Rocksteady. s'Avonds eerst tot 12 uur bij Jorn geweest en even naar het vuurwerk gegeken en daarna gingen we met een groepje naar The Sand. Het feest was leuk, in het begin was het nog niet helemaal mijn muziek, maar op het einde vond ik het jammer dat we alweer naar huis gingen! Het viel me wel op dat het helemaal niet zo druk was. Nieuwjaarsdag heb ik heerlijk tot 3 uur uitgeslapen en s'avond had ik een nieuwjaarsborrel bij Sanne. Er was op Floor na verder niemand meer gekomen (tentamens en het was een beetje slecht afgesproken) maar het was erg gezellig!!

En nu is het januari. De ongezelligste maand van het jaar, als je het mij vraagt. Bijna geen enkele verjaardag, geen feestdag en je weet zeker dat je je winterjas nog minstens 2 maanden aan kan houden. Daarnaast is januari ook nog eens de maand van mijn tentamens geworden.

Ik dacht altijd dat december de Goede doelen maand was, iedereen wil voor de kerst nog een goede daad verrichten en je komt om in de goedendoelenshows en van die vrolijke verkopers op straat. Maar vandaag kwam ik erachter, dat ze er in januari net zo vrolijk mee door gaan. Kwam ik er 1,5 jaar geleden nog mee weg, omdat ik nog geen 18 ben. Dat praatje kan ik nu niet meer vertellen. Ik heb er al een paar ontlopen, maar vandaag bij de OBA kon ik hem niet ontwijken: 'Heb je even tijd' (nou vooruit, ik wil niet onbeleefd zijn). Of ik voor 1,50 per week het astmafonds wilde steunen.. Even dacht ik; wat is nou 1,50 per week, maar toen bedacht ik me ineens dat ik zelf wil weten welk goed doel ik steun.

Ik vraag me toch echt af waarom deze verkopers er nog zijn. Ik ken bijna niemand die met een glimlach op zo'n verkoper afstapt en zegt: hey wil je mij soms iets verkopen? Maar daarnaast snap ik ook echt niet dat er iets mee verdienen. Er ging tijdens het gesprek ineens een heel snel rekensommetje door me hoofd. Die jongens staan er vast niet voor niets, stel dat ze 50 euro op een dag verdienen, gemiddeld 25 mensen vinden die lid willen worden vinden, dat is 25 x1,50 is 37.50 per week en als die jongen nou 1 x per week werkt betekend dat dat alle mensen die denken een goed doel te steunen eigenlijk gewoon het salaris van die jongen betalen! Misschien zit ik helemaal fout hoor, maar ik blijf het altijd onduidelijk en vaag vinden hoeveel geld er nou echt bij dat goede doel terecht komt.

Begrijp me niet verkeerd maar ik geef dan toch liever geld aan een zwerver, dan weet ik tenminste zeker dat het bij iemand terecht komt die het nodig heeft (losstaand van de kans dat hij er misschien drugs of alcohol van koopt) en ik zou ook graag nog een keer vrijwilligerswerk willen doen. Maar door die verkopers ga ik me nou nooit beter voelen: Als ik nee zeg voel ik me achteraf toch de rest van de dag schuldig; Straks hadden ze net van mij bijdrage een extra kind kunnen helpen? Of ik voel me toch een beetje in de maling genomen omdat ik geen 'nee' kan zeggen en ze me zo makkelijk weten te praten!

Ik denk dat ik voortaan toch maar weer ga zeggen dat ik nog geen 18 ben! Volgens de Etosmevrouw is het nog helemaal niet te zien dat ik al 19 ben.(Er werd mij bij het kopen van Saridon (paracetamol) gevraagd of ik wel boven de 16 was!? En bedankt!). Een beetje onaardig is het wel, maar de tijd die ze aan mij verspillen kunnen ze dan misschien beter besteden aan iemand die wel lid wil worden!

Liefs,

Lisa

Oud&Nieuw stress

2009-12-29T22:10:00.004+01:00

Ik heb last van Oud&Nieuw stress of misschien beter gezegd Oud&Nieuw vrees. In Oktober begint het al, je hebt net je zomerjas omgeruild voor winterjas en dan krijg je de vraag: 'Weet je al wat je met oud&nieuw gaat doen?'. Ik ben niet zo'n planner wat dat betreft, dus ik heb dan in Oktober nog geen idee. Het is nu 29 december en ik heb eigenlijk nog steeds geen idee wat ik met Oud&Nieuw ga doen.

Ik ben misschien een van de weinige, maar ik vind Oud&Nieuw dus eigenlijk helemaal niets. Je sluit de gezelligste maand van het jaar, December af om vervolgens in de meest depressieve maand van het jaar, Januari terecht te komen! Zo gezellig ik de maand December vind, zo depressief vind ik de maand Januari. Dit jaar is het dan ietsje anders, 2009 was namelijk niet echt het jaar van mij en mijn familie en 2010 mag eigenlijk heel snel beginnen, met de hoop op heel veel meer gezondheid en geluk. Maar Januari blijf ik een rotmaand vinden.

En dan is er nog een ander probleem; ik wil op Oud&Nieuw het liefst samen zijn met alle mensen die me dierbaar zijn. Maar op een of andere manier lukt het nooit om en met mijn familie, vrienden en vriendje tegelijk te zijn! Dus dan moeten er keuzes worden gemaakt en laat dat nou net mijn zwakste punt zijn. En al die andere mensen hebben ook nog eens een voorkeur, de een wil niet naar een duur feest, de ander houd niet van een bepaald soort muziek, weer een ander blijft liever thuis en weer een ander zit in het buitenland.

En dan is er nog een ander probleem, omdat het maar een keer per jaar Oud&Nieuw is, moet je dat natuurlijk wel megaknallend, supergaaf en uitbundig vieren! Afgelopen jaar ben ik voor het eerst met Oud&Nieuw uit gegaan, op 31 December kocht ik een kaartje voor Loveland en heb een superavond gehad: goede muziek en leuke mensen! Het jaar daarvoor was ik op wintersport en ging ik om 12 uur sleetje rijden. Al die jaren daarvoor was ik nog onder de 16 en vierde ik Oud&Nieuw nog gewoon bij en met familie en vrienden. Maar nu ben ik inmiddels 19 jaar en is het niet meer spannend om eindelijk een keer tot 12 uur op te mogen blijven en daarna naar vuurwerk te kijken, nee dan is het pas spannend als je op een heel cool feest bent met de beste dj's van het land.

Thuis blijven is dus geen optie, naar een cafe gaan eigenlijk ook niet, want dat is zo gewoontjes en naar een van de discotheken gaan waar je normaal ook vaak komt is eigenlijk ook geen optie, want dat is ook maar gewoontjes. Daarnaast wonen mijn vrienden ook allemaal op andere plekken en hebben ook allemaal weer andere ideeen. Dit bezorgt mij heel wat stress. Jorn en ik bedachten vandaag om dan maar te vluchten naar Parijs en daar Oud&Nieuw te vieren, maar om mijn hele salaris te besteden aan een ticket vond ik toch net iets te ver gaan voor een knallend Oud&Nieuw.

Pff, wat ik dit jaar met Oud&Nieuw ga doen is me nog steeds een raadsel. Maar wat ik volgend jaar met Oud&Nieuw ga doen weet ik al wel. Ik geef mijn eigen feest, ik begin in juni met organiseren, zo weet ik zeker dat ik op tijd ben en dat ik alle leuke mensen om mij heen heb! Iemand alvast interresse?

Liefs,

Lisa

Rondje Noord-Brabant

2009-12-28T15:16:00.002+01:00

Vrijdag 18 december om 15.00 uur begon mijn kerstvakantie, die in principe tot 8 januari duurt want dan moet ik een essay inleveren en 13 januari heb ik een heel groot tentamen! Mijn cijfer voor mijn vorige cijfer heb ik inmiddels terug, ik geloof het nog steeds niet helemaal want het was een 8! Een 8 voor een tentamen, dat had ik nou nooit gedacht. Voor mijn filmanalyse heb ik een 6,5, ik ben niet heel erg tevreden, maar ik heb het vak wel met een 7 afgesloten!

Kerstvakantie betekent natuurlijk kerst vieren. Kerst is eigenlijk altijd mijn lievelingsfeest geweest, maar dit jaar was het anders. Ik miste het kerstgevoel en ik had eigenlijk pas donderdag zoiets van: o,ja morgen is het kerst! Twee weken terug had ik al een kerstdiner gehad met mijn vriendinnen van de middelbare school, dit was alweer de 4 keer en het was erg gezellig! Het was de bedoeling dat ik op kerstavond met mijn ouders, broertje, oma en Jorn naar een vakantiehuisje in Brabant zou vertrekken. Maar vanwege het weeralarm(neem slaapspullen mee als u de weg opgaat) en de enorme gladheid wilde mijn ouders liever de volgende ochtend gaan, mijn moeder zag zichzelf al met slaapzakken langs de A2 staan. Jorn en ik zijn toch op kerstavond vertrokken en zijn gelukkig veilig aangekomen! Vrijdagochtend kwamen mijn ouders, Jesse en oma aan. Eerste kerstdag eigenlijk helemaal niets gedaan, behalve heel veel gegeten, spelletjes gespeeld en tv gekeken. Nooit geweten dat 'Wie ben ik' zo'n leuk spel kan zijn. Oma: 'Ben ik blond?' Wij: 'Ja!' Oma:'Ooh ben ik Ruth Jacott?

Zaterdagochtend moest Jorn helaas alweer naar huis toe. Wij zijn toen naar de Winterefteling gegaan. Vanaf ons huisje naar de Efteling was het slechts 19 km en ongeveer een kwartiertje rijden. Maar mijn vader vond het leuk om ons een stukje van Brabant te laten zien, zo kwam het dat we na een halfuur nog geen 1 bord met 'Efteling'erop hadden gezien. Mijn navigatiesysteem leek het ook wel een leuk plan om ons over boerenlandweggetjes te sturen. Met heel wat hulp van de lokale buurtbewoners, de een wat aardiger dan de ander kwam het dat wij een uur later in de Efteling aankwamen, gelukkig was de efteling tot 8 uur open! Mijn oom en tante waren er ook met hun kinderen. Het viel gelukkig mee met de drukte en we zijn toch nog in aardig wat attracties geweest, Langnek hebben we helaas niet kunnen vinden.

Zondag was het plan om naar safaripark de Beekse Bergen te gaan. Mijn moeder kon zich nog herinneren dat er vroeger een leeuw op hun auto zat en er apen en olifanten rondliepen, dus het leek ons dit keer wel leuk om met de auto te gaan. Zondag heeft mijn vader ons de andere kant van Brabant laten zien, want we hebben over een stuk van 25 minuten weer ruim een uur gedaan. Mijn navigatiesysteem heeft ons werkelijk door een rietveld geleid en we zijn er nog door heen gereden ook! Aangekomen in het safaripark, bleek dat de apen en giraffen binnen waren wegens de kou, je kon ze alleen zien tijdens de wandeling maar die werd afgeraden wegens de kou. We hebben ongeveer 15 soorten herten gezien en dat was het eigenlijk ook wel. Toen het eindelijk spannend werd en we bijna via het autoraam oog-in-oog stonden met een drommedaris, kwam de voerder aanrijden met een bak vol voer en weg was de Drommedaris.

De terugweg ging ietsje sneller, maar nog steeds niet volgens plan. Ik denk dat ik nu ongeveer elke dorpje in Noord-Brabant ken! Wonder boven wonder ging de terugweg naar huis, vandaag in 1 keer goed. Het was een erg gezellig weekend!

Net even naar de sportschool geweest om alvast wat kerstkransjes te verbranden en nu even lekker douchen.

Liefs,

Lisa

'Lost in Translation' vs 'Lost in word'

2009-12-17T14:32:00.003+01:00

Ik heb een angst voor werkstukken. Sommige mensen zijn bang voor spinnen, ik ben bang voor werkstukken. Tenminste dat denk ik. Ik moet morgen om vóór 15.00 mijn filmanalyse op de Uva inleveren. Na lang getwijfel, wat ongeveer een dag heeft geduurd; heb ik er voor gekozen om de film 'Lost in Translation'te gebruiken voor mijn filmanalyse.

De filmanalyse moet 1000 woorden zijn, een goede stelling hebben en vervolgend moet je retorische (?) strategie toepassen en je stelling uitwerken. Dinsdagavond ben ik begonnen met typen van een heel verhaal.

Vanochtend wilde ik weer verder gaan, maar het Internet lag eruit (Internet had ik nodig voor de opdracht en het voorbeeldmateriaa). Na 2 uur langs stekkers eruit te hebben gehaald om ze vervolgens net zo hard weer in te steken, 20 minuten lang wachten op de UPC-helpdesk, 3 laptops aan en uit zetten, de bank 2 keer te hebben verschoven, de kerstboom van een val te hebben gered, wat hulpeloze smsjes naar Marieke te hebben verstuurd gaf ik het op! Ik besloot te gaan douchen en wonder boven wonder na de douche deed het Internet het weer.

Maargoed om terug te komen op mijn angst. Ik heb Lost in Translation inmiddel 4,5 keer gezien. Maar het lukt me gewoon niet om een goede analyse te maken. Ik twijfel over elke zin en bedenk me eigenlijk dat de film helemaal niet leuk is om te analyseren. Vervolgens ben ik met 100 andere dingen bezig dan een verslag maken; hyves bezoeken, mail checken, tv kijken, radio luisteren, kijken of mijn cijfer voor tentamen er al op staat. Ik ben bang om terug te keren naar mijn Word-document om te zien dat alles wat ik heb getypd onzin is en ik nog maar een paar uur heb om het verslag af te krijgen.Ik ben bang om erachter te komen dat ik de film nog voor een 5e keer moet zien en dat ik alle hoofdstukken opnieuw moet lezen. En omdat ik daar allemaal geen zin in heb blijf ik het maar uitstellen, eigenlijk ben ik gewoon een uitsteller!

Ik had mezelf net voorgesteld dat ik na dit stukje toch echt mijn Word-document moet opnemen. Dus dat ga ik ook maar doen, hoe eng ik het ook vind ;).

Liefs,

Lisa

Wat een weertje he?

2009-12-14T20:34:00.004+01:00

Afgelopen week had ik 2 'officiele'gesprekken met mensen die ik niet kende. Beide gesprekken begon ik met een praatje over het weer:'Het is nog zo donker buiten en dan die vieze regen, bah', 'Goh, wat is het koud zeg!'

Volgens mij is dat typisch Nederlands, bij gebrek aan gesprekstof beginnen we altijd maar over het weer. En eigenlijk komt het er altijd op neer dat het nooit goed is: 'Brr wat is het koud', 'Jeetje, wat is het warm zeg, zo benauwd.' Ik vraag me af of de mensen in Hawai (zijn dat Hawaianen?) het ook altijd over het weer hebben: 'Goh, het is vandaag alweer 30 graden, gister, vorige week, vorige maand en de rest van het jaar ook al.'

Toch helpen die praatjes wel, want Nederlanders als we zijn, vinden we het natuurlijk allemaal veel te koud of allemaal veel te warm. Je hebt dus gelijk een gespreksonderwerp, waarbij je allebei even lekker kunt klagen. En dat is soms heel fijn, vooral als je een heel serieus gesprek met een nog serieuser iemand hebt!

Afgelopen week heb ik ook meerdere mensen gevraagd na wat ze met de kerstdagen gingen doen. En steeds vaker hoor ik mensen: 1e kerstdag met familie, 2e kerstdag met me andere familie en 3e kerstdag met vrienden. In mijn agenda staan maar 2 kerstdagen. Volgens mij is Nederland ook het enige land waar er 25 en 26 december kerst word gevierd. Ik vraag me dan toch af hoe ze dat in al die andere landen doen. Hoe ze op 1 avond en 1 dag hun hele familie en vriendenkring bezoeken? Of is dat ook weer typisch Nederlands, dat we perse kerst met iedereen willen vieren? Ik hoor van de meeste mensen dat ze een strakke planning hebben en bijvoorbeeld op 1 dag een kerstbrunch, lunch, borrel, diner en feestje hebben. Kerst mag van mij best 3 dagen duren hoor, zelfs een week. Maar volgens mij heeft Jezus zijn geboorte toch echt maar 1 dag gehoord.

Ik ga met kerst samen met mijn gezin, oma en vriendje in een huisje in het zuiden van Nederland vieren. Vijf dagen lang, van kerstavond tot 4e kerstdag.. gelukkig hoef ik niet het hele land door.

Liefs,

Lisa

Soms heb je van die dagen..

2009-12-09T18:43:00.005+01:00

Soms heb je van die ochtenden, dat je denkt: kon ik maar de hele dag in bed blijven liggen. Soms heb je van die middagen, dat je denkt: was ik maar gewoon de hele dag in bed blijven liggen.

Gister had ik zo'n ochtend en zo'n middag. Op dinsdag moet ik altijd om 9 uur op de Uva zijn omdat ik dan werkgroep heb. Hoe kouder het buiten word, hoe moeilijker ik het vind om om 7 uur mijn bed uit te komen. Zo had ik het er gisterochtend ook erg moeilijk mee. Mijn moeder kwam nog naar me toe: 'Lies het regent misschien kan je beter met de bus gaan?' Maar dat zou betekenen dat ik mijn tanden moest poetsen tijdens het ontbijt en me moest aankleden terwijl ik nog onder de douche stond, dat ging dus niet lukken! Uiteindelijk rolde ik om half 8 mijn bed uit en moest ik alsnog haasten en als ik ergens niet tegen kan is het om mijn dag gestresst te moeten beginnen, gevolg was dus een ochtendhumeur. Toen ik er achter kwam dat de kiwi's opwaren; ik ontbijt altijd met kiwi,yoghurt en cruesli (zonder kiwi is mijn ontbijt niet compleet)kon ik niet anders bedenken dan dat dit een rotochtend zou worden. Toen ik mijn lievelingstas dicht wilde doen, ging de rits kapot! Mijn zwarte invito tas die ik al 3 jaar dagelijks overal mee naar toe sleep. Een klein rampje op dat moment.

Onderweg naar de universiteit bedacht ik me hoe warm mijn bedje was en hoe koud het op de scooter was. Op een gegeven moment ging er ineens de gedachte door mijn hoofd: ik zal straks ook wel een bekeuring krijgen. Geen idee waar die gedachte vandaan kwam. Maar 5 minuten later werd die gedachte werkelijkheid! Om 5 over half 9 's ochtends (5 over half 9 ja!) stond daar in het Beatrixpark een meneer met zijn hand omhoog. Of ik even wilde afstappen, want ik mocht hier niet rijden. Ik reed door het Beatrixpark, 1 weg is voor fietsers en bromfietser en de andere weg is alleen voor fietsers. Oke, ik mag die weg misschien niet nemen, maar ik en vele andere doen dat al heel lang omdat je anders een kwartier moet omrijden! Die weg is ook echt maar 100 m. Als ik scooter met een blauw kenteken had, had ik er namelijk wel mogen rijden. Ik rij er ook altijd heel zachtjes, maargoed. Ik kreeg dus een boete! Ik weet niet waar het vandaan kwam, waarschijnlijk van alle stress rondom mijn studie en de nodige vermoeidheid, maar ik liet een traantje vallen. Oke en om heel eerlijk te zijn; ik dacht, misschien helpt dit om onder de boete vandaan te komen. Maar nee, deze agent had een missie, hij was immers niet voor niets vanochtend vroeg zijn bed uitgekomen! Vervolgens zei hij doodleuk: 'Nou, daar hoef je niet om te huilen hoor'. Hallo, meneer ik mag toch lekker zelf weten of ik ga huilen of niet! Zo mijn ochtend was verpest, want nu moest ik een kwartier omrijden waardoor ik te laat kwam voor werkgroep, en dat vind ik nooit zo fijn!

Uiteindelijk was ik maar een halve minuut te laat. Toen ik weer onderweg naar huis was, reed ik door een weggetje en ik moest daar heel zacht rijden. Er liep een glazenwasser naast me en zei: 'Laat eens een vrolijk gezicht zien'. Ah, dat was nou net de opmerking die ik nodig had. Tuurlijk is de wereld veel vrolijker als iedereen lacht, ik hou ook niet van chagerijnige koppen.

Af en toe snap ik niet waar andere mensen zich mee bemoeien. Als ik boos wil kijken, als ik wil huilen dan mag ik dat toch lekker zelf weten! Die mensen weten heel niet waarom ik zo kijk. Gister stelde ik me misschien ook verschrikkelijk aan, ik bedoel er zijn veel ergere dingen dan een kapotte tas en een boete. En tuurlijk ik vind het zelf ook veel leuker als mensen lachen en ik zit vaak genoeg lachend op mijn scooter. Ik doe vaak genoeg aardig tegen agenten, ik begin vaak genoeg uit het niets met mensen te praten, ik laat vaak genoeg mensen voor gaan bij de kassa, ik zeg vaak genoeg vreemde mensen gedag, ik maak vaak genoeg een praatje met de bewakers van de (brom)fietsenstalling bij de uva.

Maar soms, heel soms, heb je van die dagen.. en dan doe ik dat allemaal lekker even niet!

Het heerlijk avondje is gekomen..

2009-12-05T15:23:00.005+01:00

Wat ben ik blij dat ik geen suprise hoef te maken dit jaar. Niet dat ik knutselen zo erg vind, ik vind het eigenlijk hartstikke leuk, ik doe het alleen veel te weinig. Maar met suprises komt het op een of andere manier altijd zo uit dat je het net zolang hebt uitgesteld, dat je alles de laatste dag nog even moet maken. Gevolg is dat je tijdens het 'heerlijke avondje' met verf in je haar, lijm aan je vingers en een rode kop van al het harde werken, gestresst zit toe te kijken hoe jouw suprise waar je al met al toch 5 uur de tijd in hebt gestoken binnen 2 minuten gesloopt word!! En vaak is het ook zo dat de materiaalkosten meer hebben gekost dan het cadeautje zelf. Hoe leuk een suprise soms ook gaan zijn, meestal eindigt hij toch in de prullenbak! Zonde dus.Gedichtjes maken vind ik wel weer leuk! Het zegt meestal veel meer over een persoon, je zit niet onder de verfspatters en een gedichtje bewaar je ook gemakkelijker.

Afgelopen donderdag heb ik Sinterklaas gevierd met mijn werk. We hadden het bij mijn baas thuis geweest en het was erg gezellig! Gewoon een cadeautje en een gedicht, geen suprise. Ik was al de hele week bezig om te achterhalen wie Lianne nou had getrokken, ze had namelijk een gedicht van 4 kantjes. Toen ik mijn gedicht opende en zag dat mijn gedicht 4 kantjes was, wist ik gelijk waarom ze niet wilde vertellen wie ze had!! Ik had een heel leuk gedicht, het ging echt over mij! Diezelfde middag zei ze dat ze nog een klein cadeautje nodig had, dus ik zei: nou dan koop je toch een chocoladeletter. Alle letters waren alleen al uitverkocht bij de AH, dus ik zei van nou ik neem er dan wel eentje mee. Om deze vervolgens weer terug te krijgen ;), alleen dat wist ik toen nog niet! Mijn gedicht viel gelukkig ook in de smaak, Marcel kon er erg om lachen (ik had er ook wel eventjes aan gewerkt).

Gister hadden Jorn en ik 4,5 jaar verkering. Afgelopen 3 jaar was in juni steeds 1 van ons in het buitendland, dus meestal vieren we het dan wat uitgebreider op 4 december. We klinken nu echt als een getrouwd stel, maar dat valt hartstikke mee hoor! Ik moest tot 6 uur werken. We hadden om 9 uur bij Bar Italie gereserveerd. Ik wilde daar al een tijde heen, maar was steeds te laat met reserveren. Bar Italia is pas 6 weken open en het is steeds ontzettend druk, vandaar dat we ook pas om 9 uur konden eten. We zijn dus eerst naar New York, I love you geweest. Superleuke film trouwens! Het zijn allemaal korte stukjes over mensen die, heel logisch, in New York wonen. Je krijgt dus steeds een stukje van iemands leven te zien. Er zit niet echt een verhaal in, maar dat miste ik ook helemaal niet. Het was enorm druk bij Bar Italia, je hebt een groot cafe gedeelte en een nog grotere eetgedeelte. Het heeft een hele stoere strakke inrichtig, maar toch erg gezellig. Ook is er een open keuken, dat vind ik altijd wel erg fijn, dan zie je waar je eten vandaan komt ;). Tijdens het eten zag ik ineens Birgit lopen (meisje die ik in Valencia heb ontmoet, zij woont ook in Amsterdam). Op het eerste gezicht herkende ze me helemaal niet, dus ik dacht ze negeert me. Dat was niet het geval, we hebben even snel geklets. Want Birgit was manager van Bar Italia en ze was superdruk. Ik wist we dat ze in Amsterdam woonde, maar was er nog nooit tegen gekomen. Was erg grappig om haar daar weer even te spreken. Een meisje van me oude school bediende ons, it's a small world! Toen we de rekening wilde vragen, kwam Birgit ons mededelen dat we nog een toetje van het huis kregen, tiramisu en passievrucht ijs. Gevolg is dat ik nu nog steeds vol zit!

Vanavond gaan we thuis een klein beetje Sinterklaas vieren. Geen gedichtjes, geen suprises, gewoon een paar kleine cadeautjes,gezelligheid en lekkere hapjes!

Fijne avond allemaal.

Liefs,

Lisa

Tik tak, tik tak.

2009-12-01T19:35:00.003+01:00

21,20,19,18... workout is finished! De laatste loodjes wegen het zwaarst, is een veel gehoord gezegde. Dat is ook echt zo. Ik heb een soort angst voor tijd ontwikkeld. De een is bang voor spinnen, ik ben af en toe bang voor mij horloge.

Als ik in de sportschool bezig ben op een cardio apparaat stel ik hem altijd zo in dat hij opbouwt naar de totale tijd. Je ziet dus hoelang je al bezig bent. Meestal ben ik 20 minuten per apparaat bezig. Op een of andere manier is de laatste minuut altijd een hel. Het lijkt wel alsof ze die laatste 60 seconden stiekem verdubbelen. In mij hoofd heb ik al 5 keer tot 60 geteld en ben ik al lang bij 20.00 op mijn schermpje staat dan meestal zoiets als 19.18.

Hetzelfde heb ik als ik thuis college volg. Je ziet dan hoelang het totale college duurt en hoe lang het college al bezig is. De laatste 4 minuten lijken altijd in slow motion te worden afgespeeld. Ik zit mezelf dan intussen helemaal op vreten. Ik let totaal niet meer op het college, ik kijk eigenlijk nog maar hoe de secondes wegtikken.

Even irritant is het als je op de bus staat de wachten. De bus hoort om 15.07 te arriveren. 15.07; geen bus, 15.08; geen bus, 15.09; geen bus 15.12: wel een bus, met een buschauffeur die zich er totaal niet van bewust lijkt te zijn dat hij jawel, 5 minuten te laat is!

Hetzelfde heb ik als ik bezig ben met verslagen. Ik ben erachter gekomen dat ik om het kwartier mijn ogen laat afdwalen naar de rechteronderhoek om het computerklokje te checken. Om vervolgens tot de conclusie te komen dat ik in 40 minuten, 1 zin op papier heb gezet. Waardoor ik in de stress schiet en me niet meer kan concentreren.

Normaal ben ik nooit zo van de goede voornemens, maar dit jaar heb ik er eentje. Ik mag aftellen totdat het 12 uur is en daarna is het afgelopen met dat neurotische klokkijken! Hebben jullie al goede voornemens?

Ik ga weer snel verder, want ik heb nog 11 uur en 9 minuten de tijd om mijn essay af te hebben!

Liefs,

Lisa

Sinterklaas bestaat niet en zwarte piet bestaat ook niet.

2009-11-29T15:23:00.002+01:00

Niet geschikt voor lezers jonger dan 8 jaar.

Afgelopen week kwam ik meerdere malen op Twitter(oa. die van Anouk) en berichtjes tegen van mensen die het Sinterklaasfeest afschilderde als een racistisch feest. Hier snap ik dus helemaal niets van..

Zoals ik mij kan herinneren zijn alle pietjes zwart omdat ze door de schoonsteen kruipen. De roet geeft af en dat geeft de zwarte kleur. Om mijn sinterklaasgedichten trof ik ook wel eens een zwarte veeg aan, de schoorsteen had afgegeven. Ik laat het maar even achterwege dat wij niet eens een open haard hebben. Ik snap dat sommige mensen dit enigszins racistisch kunnen opvatten. Maar hey, Sinterklaas heeft een heeft een spierwitte baard en spierwitte wenkbrauwen. Dit maken hem onherkenbaar. Stel je even voor hoe alle zwarte pieten eruit zouden zien zonder schmink.. je ziet dan gelijk dat die stoere piet, gewoon je grote neef is! Dan kunnen we het hele feest net zo goed gelijk afschaffen. Er was een zogenaamde oplossing de 'regenboogpieten'. Maar sinds wanneer is de schoorsteen geel, paars of blauw van binnen?

Je t'aime Paris!

2009-11-26T19:33:00.000+01:00

05. 45 Zzzzaterdagmorgen vertrokken Jorn, zijn ouders en ik naar Parijs!! Kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst zo vroeg ben op gestaan.. maar ik ging naar Parijs!

Eigenlijk was het plan dat Jorn en ik 2 dagen naar Disney zouden gaan, we hadden dan rustig de tijd om allebei de parken te bezoeken. Zijn ouders zouden zaterdag naar Disney gaan en zondag een dagje naar Parijs. Toen we eenmaal in Disney waren besloten Jorn en ik om zaterdag naar Disney te gaan en zondag ook een dagje Parijs te doen (ik was nog nooit echt in Parijs geweest). Disneyland was al helemaal in de kerstsfeer, het zag er heel romantisch uit. Het was al weer een tijdje geleden dat ik in Disney was, en in mijn geheugen was het park en het Disneykasteel echt enorm, maar het viel mee want we hebben op 1 dag toch bijna alles gezien en gedaan. We waren helaas niet de enige die dit wel een geschikt weekend vonden om naar Disney te gaan, want het was superdruk!! We hebben gemiddeld 50 minuten in de rij gestaan.Langste wachttijd was 70 minuten en de kortste wachttijd 30 minten, zonder overdrijven! Tussen al dat wachten door, heb ik nog wel een Fransman gered. Arme jongen vond het erg cool om in de wachtrij een sigaretje te roken, hij had helaas niet door dat hij behalve zijn sigaret, ook zijn trui had aangestoken! 'Fire, fire'riep ik, maar het deed hem niet veel.. toen ik naar zijn trui begon te wijzen had hij door wat er aan de hand was.

Ik was dit keer ook eindelijk groot genoeg voor de 'Space Mountain'! Ik vond hem best eng. s'Avonds gingen we naar 'Mickey Magic Lightning show'. Het Disneykasteel werd 'aangestoken' en heel mooi verlicht met duizenden kleine lampjes. Ik heb besloten dat ik later baas van Disneyland word en dan daar ga wonen ;). Daarna kwam de kerstparade, ook supermooi en kerstachtig. Ik heb mijn kerstversieringverzameling ook weer aangevuld. De Disneywinkeltjes hingen al vol met leuke kerstversiering.

Rond half elf kwamen we aan in ons hotel. De kamer was echt enorm! We hadden een aparte woonkamer, badkamer, keuken met afwasmachine en een aparte slaapkamer! Dat helaas allemaal maar voor 1 nachtje. Als ik zoiets in Amsterdam zou vinden, zou ik heel blij zijn. Het was gewoon een heel appartement.

Zondagochtend rond half 10 reden we richting Parijs. De auto hebben we iets buiten het centrum gezet, toen met de metro naar het centrum en de hele dag door Parijs gewandeld. Eerst ontbeten met een pain de fromage en daarna de Notre Dame bezocht. We zijn naar het Louvre, Champ d'elysees, kerstmarkt en het stadhuis geweest. En natuurlijk naar de Eiffeltoren! Die hebben we ook beklommen, 2 verdiepingen. Het was een aardige klim, ik heb de traptreden niet geteld, maar mijn rode kop zei genoeg. Het was het waard, want je had een prachtig uitzicht over Parijs. Het was nog best eng, want het waaide enorm hard, het was ook niet toegestaan om naar de top te gaan. Toen we beneden kwamen ws het inmiddels donker en was de Eiffeltoren verlicht, supermooi! Rond half 7 reden we Parijs uit en om 12 uur waren we thuis.

Afgelopen week kreeg ik een mailtje van mijn docent werkgroep Televisie, dat ze mijn herkansing had nagekeken. Ik ben van een 1 naar een 8 gegaan, daar ben ik erg blij mee :)! (dat alleen maar door de regelafstand aan te passen). Want nu sta ik een 7 voor werkgroep Televisie en als het goed is heb ik mijn eerste 5 studiepunten binnen! Verder heb ik ook mijn cijfer terug voor Digitale Media.. ik ben 10 uur bezig geweest met die opdracht en snapte er nog weinig van, maar ik had er toch een mooi 8 voor. Ik geloofde het in eerste instantie niet, pas toen ik mijn verslag terug kreeg en er een 8 op stond geloofde ik het. Ook heb ik een 7 terug voor mijn scene-analyse van Film, deze telt 40 % mee dus dat is mooi. Ik twijfelde eerst best wel of de studie niet te moeilijk voor mij was, maar deze cijfers stimuleren me toch wel weer heel erg. Maar de tentamens komen eraan en daar heb ik helaas nog veel te weinig aan gedaan.

Nu, ga ik even lekker een avondje niets doen!

Liefs,

Lisa

Update

2009-11-18T15:38:00.000+01:00

Het regent, het stormt, buiten is het koud je hebt het even gehad met huiswerk en dan, dan ineens bedenk je je dat je toen de bladeren nog aan de bomen hingen je nog met je zomerjas naar buiten kon.. een blog had opgezet! Even vergeten. Mijn laatste blog was 21 september, bijna 2 maanden terug dus.

De reden dat ik zo weinig heb geschreven? Ik heb het ontzettend druk met mijn studie. Begin september had ik dat nog allemaal niet zo door, was het vooral films kijken, af en toe een opdracht inleveren en zorgen dat ik op tijd in de collegezaal zat. Inmiddels ben ik een tentamenweek, een onvoldoende (en wel een 1.) en heel wat korte nachten verder!! Mijn eerste onvoldoende, een 1 sleepte ik ongeveer 1,5 maand geleden binnen. Niet omdat ik er geen bal van had begrepen nee omdat ik niet had voldaan aan de regelafstand van 1,5 cm. Nooit geweten dat je die kon instellen. Ik heb mijn 1 gelukkig wel mogen herkansen ('als je de regelafstand aanpast, kun je hem gewoon weer inleveren') het is nu alleen nog even wachten op mijn cijfer.

Ook heb ik mijn eerste tentamenweek achter de rug. De cijfers heb ik ook al binnen. Een 6 voor Hedendaagse Mediacultuur (ik ben er blij mee, want dit cijfer telt voor 70%) en een 5 voor Hedendaagse Mediageschiedenis. Ik had echt verwacht dat ik voor mediageschiedenis een 3 had, je kon de antwoorden een uur later namelijk gelijk nakijken. Maar omdat het tentamen zo moeilijk was, hebben ze een paar vragen gescrapt en de normering iets aangepast, zodat ik toch nog uit kwam op een 5. Ik studeer natuurlijk voor mezelf, maar als ik mijn cijfers met de andere cijfers vergeleek; een o,5, heel veel 3en, 4en en af en toe een 6,7 en een enkele keer een 8 of hoger, ben ik toch wel blij mij met mijn 5! Na de tentamens had ik welgeteld 1 dagje vrij van studie! Daarna begon het nieuwe blok met 2 nieuwe werkgroepen: film en digitale media. Werkgroep film vind ik erg leuk! Werkgroep digitale media is nog niet echt mijn ding. Ik voel me elke keer weer erg 'legally blond'als ik vraag; 'wat is last.fm?' 'wat kun je met google-reader?'.

Ik moet elke dinsdag een opdracht inleveren voor werkgroep film en elke woensdag voor werkgroep digitale media. En het zijn geen kleine opdrachten, vaak moet ik voor elke opdracht eerst ruim 75 blz. lezen, allerlei begrippen opzoeken en dit vervolgens toepassen op een film, scene, computerspel of website. Gevolg is dat ik elke maandag, dinsdag en woensdag tot s'avonds laat achter de computer zit! Want tussendoor moet ik ook nog college volgenen en bezoekjes aan het filmmuseum brengen.

Het klinkt allemaal niet zo leuk, zul je denken! Maar ik vind het toch wel erg leuk hoor, als ik na bloed, zweet en tranen ;) mijn verslag op tijd in kan leveren en het leukste is dan als ik hem ook goed beooordeeld terug kijk. Daarnaast vind ik alles wat ik leer ontzettend moeilijk, tegenwoordig zijn niet alleen mijn boeken Engels ik krijg de laatste paar weken ook vaak college in het Engels (van een Duitser). Maar ik vind alles wat ik leer tegelijkertijd ook wel super interressant. Ik heb me ook per ongeluk aangemeld voor een panel, dus ik heb samen met 8 andere studenten even kunnen klagen over de studie ;).

Naast een leven achter de computer, tussen de boeken en in de collegezaal heb ik ook nog wel een sociaal leven hoor! Ik ben eindelijk een keer naar een feest geweest waar David Guetta draaide (wilde ik al heel lang heen)! Ik ben bij Carmen op bezoek geweest in Tilburg. Ik heb mijn verjaardag met Lisa en Erik gevierd (ik had een etentje cadeau gekregen). Heb wat bezoekjes met Melody aan de Coffee Company geweest. Acteerlessen in de Tumult opgezet. Probeer ik de sportschool zo nu en dan te bezoeken. Ik ben bijna wekelijks naar de bioscoop geweest. Uiteten geweest met meiden uit me werkgroep. En ik ben ook wel een beetje een 'echte student'want ik ga elk weekend uit. Het lijkt net Valencia ;). Nee, het komt gewoon toevallig steeds uit dat ik elk weekend een feestje heb. Erg gezellig allemaal, dat wel! Maar vandaag merk ik dat ik best wel moe ben en verlang naar de kerstvakantie, samen met de zomervakantie de enige vakantie dit jaar. Veertien december heb ik alweer een tentamen, dan 19 december een grote opdracht inleveren en dan tot 8 januari (dan heb ik een ander tentamen) heerlijk vrij!

Een maand zonder chocola is trouwens niet gelukt. Ik vond het eigenlijk nergens op slaan, ik bedoel het is niet dat ik elke dag chocola eet. Het is geen verslaving zoals roken ofzo. Het leek me gewoon leuk om zoiets een keer te doen. Maar er zijn wel meer dingen die ik leuk vind.

O,ja ik ga dit weekend met Jorn naar Disney Land Parijs!! Het was een verjaardagcadeautje van mij aan Jorn (jorn was in maart jarig). Dit weekend gaan we dus eindelijk! Ik hoop dat het weer in Parijs beter is als hier.

Liefs,

Lisa

Chocolate solves all problems..

2009-09-21T16:29:00.000+02:00

De Ramadan is dan wel net afgelopen, mijn ramadan begint vandaag! Ik bedacht me vanochtend in de bus hoe het zou zijn om een maand geen chocolade te eten! Het is dan wel heel wat anders dan de echte ramadan, maar voor mij is dit ook een uitdaging. Nu moet je ook weer niet denken dat ik dagelijks 3 marsen naar binnenwerkte maar af en toe een stukje stukje chocola, chocoladekoekje. Ach ja het valt eigenlijk ook best mee: een maand geen m&m's, chocoladekoekjes, balistos en chocoladesigaretten(jaa ze liggen alweer in de winkel) hagelslag en chocopasta mag wel! Misschien ben ik over een maand 5 kilo lichter, heb ik supergezonde huid en ineens heel dik haar misschien eet ik zelf dan wel nooit meer chocola! We zullen zien.

Dit ingenieuze idee bedacht ik vanmorgen nadat ik om half 8 was op gestaan om jawel:te gaan sporten! Ik had al een week niet gesport en waarom zou ik dan niet op maandagochtend om 8 uur goed gaan maken als ik om 11 uur al in de college banken moest zitten. Het was heerlijk, lekker in alle rust op de fiets naar de sportschool het zonnetje scheen al en behalve buiten was het op de sportschool ook lekker rustig. Ik voelde me daarna heerlij fit, dus ik ga dit vaker doen.

Mijn weekend was leuk en leerzaam. Vrijdagavond had ik eerst de verjaardag van Amber, was gezellig! Daarna had ik de verjaardag van Sanne, was ook erg gezellig en leuk om iedereen weer te zien. Het plan was om daarna met zijn allen naar Paradiso te gaan, alleen verliep dit ietsje anders. De ene helft was namelijk al iets eerder weg gegaan en was gewoon bij Paradiso naar binengegaan. Sanna, Adrienne, Chiara en nog wat andere vriendinnen van Sanne vertrokken iets later op de fiets. Toen we bij Paradiso aankwamen was het inmiddels al half 2, ik denk dat ze gratis Viktor&Rolf kleding uitdeelde binnen in Paradiso want de rij was erg lang! We besloten toen maar om naar de Melkweg te gaan. Daar aangekomen voelde ik me als een vis in het water! Niet dus. Er werd Dubstep muziek gedraait, een vrij nieuwe soort muziekstijl het ging supersnel maar ook weer langzaam. Ik wist dus niet echt hoe ik moest dansen, ik had het idee alsof ik in een aquarium was beland. Op een gegeven waren mijn trucjes op, gelukkig had Adrienne hetzelfde. Het was niet stom hoor het was alleen heel erg wennen. We gaan voortaan voor de spiegel oefenen zo dat we voordat mee kunnen doen! Ik had bij Adrienne geslapen.

Zaterdagmiddag/avond heb ik eigenlijk de hele avond aan mijn opdracht voor televisie werkgroep gezeten. Een analyse van 2 tvseries. Zo kwam het dus dat ik voor het eerst in mijn leven een aflevering van 'Lost' heb gekeken. De serie waar iedereen het over heeft, waar duizenden fanclubs van zijn er is zelfs een heuze 'Lost University'. Ineens begrijp ik waarom, de serie is erg leuk! Net zoals sommige acteurs. Zonmiddag gezellig met Lisa en Janneke geluncht. We zaten eerst bij een tentje waar ze alleen tosti's hadden, Janneke en ik wilde een tosti mozzarella,pesto en tomaat. 'De pesto was op en ze hadden geen wit/bruin brood maar alleen turks brood. Hmm ineens was onze honger ook weg. Uiteindelijk lekker geluncht bij Bagel&Beans. De rest van de dag de hele dag aan mijn presentatie voor morgen gewerkt, mijn presentatie gaat over self-reflexiviy binnen de tvseries. Erg lastig.

Ik ga nu maar weer even verder voor school, want ik heb nog genoeg te doen! Morgen ga ik trouwens met Kathelijn naar een uitzending van 'De wereld draait door'. Ik moet een verslag maken over een tvprogramma, dat is dan wel weer leuk!

Liefs

2009-09-16T19:44:00.000+02:00

Zaterdag had ik met Carmen afgesproken bij de Coffee Company in de Beethovenstraat. Aangezien ik nog steeds geen scooter heb, ik geen zin had om een weekendovchip te kopen en ik te laat was op gestaan om naar de sportschool te gaan besloot ik op om de fiets naar de stad te gaan! Tenslotte was het ook een van de laatste zomerdagen.

Vanochtend had ik weer zo'n sportief fietsplan: met mijn fiets naar holendrecht, fiets in de metro en vanaf Waterlooplein naar de Uva! Het klonk leuk, maar de uitvoering was wat minder leuk! Het begon al met tegenwind en een fiets zonder versnelling (hij stond superlicht en ik hou er van om zwaar te trappen waardoor ik als een gek moest trappen en 2 keer zo lang deed over mijn fietsrit. Toen moest ik met de lift omhoog, ik denk dat er een mannetje boven zat en met en touw de lift om oog trok want ik deed maarliefst 3 minuten over 3 meter! In de metro heb je speciale wagons waar je met de fiets in mag, ik stond gelukkig precies voor de goeie. Je kan je fiets dan tegen zo'n paal neer zetten, ik zet mijn fiets neer ga op een bankje zitten en BOEM!, mijn fiets valt om iedereen keek maar niemand die wat zou doen. Ik heb mijn fiets toen maar de hele rit bij gestaan om eventuele schade en getraumatiseerde metrogangers te voorkomen. Door dit 'avontuur' was ik wel 5 minuten te laat voor college. Omdat er achteraan nergens meer plaats was, moest ik voorin zitten en de hele zaal doorlopen terwijl zo'n 300 leerlingen me aankeken. Op een gegeven moment stopte de leraar met zijn verhaal en keek mij lichtelijk geirriteerd aan. Ik voelde me nogal sukkelig! Later bleek dat hij net had verteld, dat iedereen voortaan op tijd moet komen omdat hij het vervelend vind als mensen later binnen komen en en precies daarna kom ik binnen lopen! Slim.

Verder vind ik mijn studie binnen de collegezalen superleuk! Afgelopen maandag hadden we het over 'Lost' en over de Titanic. Als de marconist van de reddinsgboot in de marconikamer had gezeten in plaats van buiten op het dek stond, dan was de noodoproep van de Titanic eerder binnegekomen en hadden er veel meer mensen kunnen worden gered (dan waren Kate en Leonardo nu gewoon bij elkaar ;) ). Buiten de collegezalen, thuis achter mijn bureauboeken vind ik het ineens allemaal niet meer zo leuk. Het gaat dan over Plato, telegraaf, actieve audience, male gaze, analyses, ideologie en dat dan allemaal in het Engels! Ik moest maandagochtend om 09.00 mijn eerste Essay inleveren, dit word dus mijn eerste cijfer. Zondag heb ik meerdere malen overwogen om te stoppen met mijn studie, het was namelijk half 2 toen ik dat rot Essay af was (ik heb er 10 uur aangewerkt). Het zal wel bij het studeren horen, maar niemand heeft me de opdracht uitgelegd en ook is er geen uitleg gegeven over de tekst. Ik vrees een onvoldoende!

Buiten dat Essay om heb ik nog niet zoveel voor school gedaan! Ik kan me vaak slecht concentreren of ik ben best moe en dan kies ik ervoor om tv te kijken of om naar de film te gaan. Maarja wat wil je! Ik krijg voor mijn werkgroep Televisie opdrachten om naar tvseries, nieuwsuitzendingen te kijken om deze te analyseren! Vroeger keek ik bijna nooit tv, maar onder het mom van 'ik kijk huiswerk' breng ik nu meer tijd achter de tv dan achter mijn boeken door!

Genoeg over mijn studie, ik ga naar de bioscoop! (Ik heb een boek film history, films kijken mag dus ook!)

Liefs

Hieper de piep..

2009-09-10T23:46:00.000+02:00

Afgelopen maandag was ik jarig, 19 jaar alweer. Volwassene maar toch ook weer niet. Al sinds dat ik me kan herinneren heb ik mijn verjaardag met andere gevierd, de hele dag was ik wel samen met iemand. Dit jaar was het anders. Normaal vierde ik mijn verjaardag altijd op school, op de basischool bracht mijn moeder me naar school of ik liep samen met Jesse, op de middelbare school stapte ik met vriendinnen in de bus, in de klas wist bijna iedereen wel dat ik jarig was omdat ik samen met Sanne (die dezelfde dag jarig is) altijd uitdeelde. Afgelopen jaar zat ik dan wel niet op school en was ik op een zondag jarig, ik was wel de hele dag omringd door friend & family.

Maandag ging ik alleen met de bus en metro naar de Uva, opzich is daar niets bijzonders aan. Maar deze maandag was ik jarig. In de metro heb je van die gezellige vierzitjes waar je tegenover elkaar zit. Niemand zag dat ik jarig was. Eigenlijk heel raar je zit met zo'n 40 mensen heel dicht bij elkaar in een wagon. Ik kan me normaal altijd al vermaken met het bekijken van andere mensen. Maar na het zien van 'Pelham 123' waarin een groep mensen in de metro word gegijzeld ben ik daar nog meer mee bezig. Misschien heeft dat meisje met de harde muziek en de zwarte kringen onder haar ogen het wel net uitgemaakt met haar vriendje, gaat de meneer met bloemen zijn vrouw verrassen of zijn zieke moeder bezoeken, heeft de vrouw met een overdosis make-up geen spiegel thuis of heeft ze misschien wel last van een huidziekte, bezit de man met het dure pak duizenden euro's of heeft hij alles vergokt en is dit nog maar zijn enige pak. En wat doe je als je in de metro de liefde van je leven tegenkomt? Stap je uit met het risico dat je hem of haar nooit meer ziet of blijf je net zolang zitten todat je Romeo of Julia uitstapt om hem of haar vervolgens te achter volgen? Na het zien van 'Pelham 123' is de 'meneer met de bos bloemen bent' niet zomaar iemand maar misschien wel een van de mensen waar je je laatste uren mee door brengt.

Eenmaal op de Uva raakte toevallig Sanne tegen, konden we elkaar mooi even feliciteren en werd ik weer even herinnerd aan het feit dat ik jarig was! Later wisten er wel wat andere mensen dat ik jarig was. Maar de 360 studenten in de collegezaal hebben niet voor me gezongen, uitdelen zat er ook niet bij. Terug naar huis zat ik weer alleen in de metro, ik wil totaal niet zielig doen maar ik vond het toch eventjes raar. s'Avonds kwam er familie en heb ik mijn verjaardag dag gevierd.Zondag had ik mijn verjaardag al voor mijn vriendinnetjes gevierd, wegens het slechte weer ging picknicken in het Vondelpark niet door. Het werd een 'picknick'met 15 mensen in mijn huis. Jorn had geholpen met allerlei heerlijke hapjes maken, die ook binnen no-time op waren. Ik ben heel erg verwend heb namelijk een supermooie roze/rode Vivienne Tam mini-laptop gekregen :).

Ik weet niet of het aan het feit lag dat ik een jaartje ouder ben of dat ik gewoon mijn ogen opnieuw moeten laten testen. Maar het is mij dinsdag 2 keer gebeurd dat ik iemand voor een ander persoon aanzag. Normaal denk ik dit alleen maar en pas als ik 100% zeker weet dat het diegene is spreek ik hem er op aan. Dinsdag trok ik daar even niets van aan en vroeg allebei de jongens of ze 'die en die waren van die ene school en dat ene bedrijf'. Nee, dus. Je kan je voorstellen dat dit overkwam als een hele slechte versiertruck, maar dat was absoluut niet de bedoeling.

Een ding weet ik zeker, volgend jaar zet ik mijn feestmuts op.. Als ik dan word gegijzeld in de metro word er tenminste wel voor me gezongen!

Liefs

Na regen komt zonneschijn, toch?

2009-09-03T22:51:00.001+02:00

De slippers zijn langzaam aan het verdwijnen, terwijl je steeds meer uggs ziet verschijnen. Het is tegenwoordig om 9 uur al echt donker en zonder jas over straat lopen zit er dan ook niet in. Voor mijn gevoel heeft de zomer heel lang geduurd, denk dat dat komt omdat ik eind mei al naar Valencia ging en vanaf toen alleen maar mooi weer heb gehad. Het was best wel een mooie zomer in Nederland, helaas vaker doordeweeks dan in het weekend. En ik heb ook wel weer zin om lekker op de bank voor de tv met een kopje thee te zitten, terwijl het buiten keihard regent! Ik hoop wel dat het zondag droog is, want dan vier ik mijn verjaardag: gezellig picknicken in het Vondelpark met mijn vriendjes. Ga zaterdag met Jorn inkopen doen en allerlei hapjes maken. De komende dagen veel regendansjes doen dus!

Maandag is het echte studeren voor mij begonnen! Ik voelde me net alsof ik naar de eerste klas ging! Gaat mijn wekker wel op tijd? Wat moet ik meenemen? Welk gebouw en welke collegezaal moet ik zijn? Gelukkig begon mijn eerste college om 11 uur zodat ik s'ochtends nog de tijd had om mijn rooster nogmaals te checken. Uiteindelijk was ik op tijd en in het goede gebouw. De collegezaal zat wel helemaal vol! En in de tussentijdse pauze stonden er zelfs bewakers voor de deuren naar de kantine/toiletten wegen brandgevaar. Ik vind de colleges tot nu toe echt superleuk! Bij Hedendaagse mediacultuur hebben we het over 9/11 gehad en daarbij artikelen en fragmenten bekeken, bij mediageschiedenis ging het vooral om de oorspong media zo hebben we over Plato, Edison en Plateau geleerd. Werkgroep televisie was ook leuk, ik heb een leuke groep namelijk en een leuke docent. Ze is Duits en houd erg van 'Puntlichheit'. Ik ben zeker niet de oudste, ik heb namelijk een klasgenoot(je) van 62! Keken wij vroeger allemaal naar Telekids, Villa Achterwerk, Pippi Langkous en Fox Kids, Wout keek vroeger naar 'Dappere Dodo' ik ben benieuwd wat voor nieuwe oude programma's ik de komende week allemaal nog leer kennen.

Het leuke aan de Oudemanhuispoort en de Uva is, dat ik binnen 1 minuut in de stad is! En dat is eigenlijk heel verleidelijk: coffee company op 5 minuten afstand, h&m 5 minuten afstand, 2 bioscopen op 5 minuten afstand. De verleiding is groot om even snel de stad in te duiken. Dinsdag even met Melody koffie gedronken bij Bagel & Beans en een leuk plannetje bedacht. Vanmiddag voor het eerst 'gestudeerd'! En dat viel best tegen ik heb dan wel maar 2,5 dag les ik denk dat ik mijn vrije uurtjes ook echt goed moet gaan benutten. Ik moet namelijk gemiddeld 100 blz. per week en tientallen fragmenten bekijken + diverse artikelen lezen. Moet nog even een handig systeem vinden en alles op orde krijgen. Ik heb nu ook nog niet al mijn boeken dus kan nog niet alles doen. Net gezellig met Ai-Lien bij Lianne gegeten; Pizza en ijs. Lekker slecht dus. Lianne woont nu voor een maandje op de Amstel, 2 minuten van Rembrandtplein, dus we hebben bij Haagendaz even een ijsje gehaald. Morgen na 2 weken weer werken bij Iens.

Nu duik ik lekker mijn bedje in, vind het altijd zo gezellig als het buiten regent en ik in mijn bed lig! Dan kan ik me heerlijk verstoppen in mijn dekens.

3 uur en 90 minuten tv, bier en gele bandjes

2009-08-27T01:34:00.000+02:00

Maandag om 11 uur begon het.. Mijn introductieweek van Media & Cultuur aan de Uva is begonnen. Een week waarin zo'n 4000 studenten door Amsterdam aan het sjesen zijn, je kunt ze herkennen aan een geel bandje en gele tas, blikje bier in de hand en anders aan de wallen onder hun ogen. Je ziet ze in carre, escape, sloterpark, westerpark, alle musea, paradiso, kalverstraat, usc, sugar factory, club home,vondelpark, in de rai, in de tram, op boten maar je ziet ze vooral fietsend. Ik zie meisjes die voorheen altijd appelsap dronken tijdens de pauze en dit nu opeens hebben vervangen voor bier, ik zie jongens in konijnenpakken door de kalverstraat lopen, meisjes met hun fiets de bus in stappen omdat ze de weg niet weten en ik zie jongens op campingslippers en witte afritsbroeken staan hakken in de Escape. Deze week mag en kan het allemaal, niets is te gek. Op je zestigste nog studeren en meedoen aan de introductieweek? Ja hoor ook dat kan ook.

Het is een week waarin ik te horen heb gekregen dat: de gemiddelde Nederlander 3 uur en 90 minuten per dag voor de tv zit en wij dit als aankomende studenten ook moeten gaan doen (ik haal de 3 uur en 90 minuten misschien net in een week), een van mijn medestudenten besneden is dit niet uit geloofsovertuiging maar simpel weg omdat ze zijn huidje konden gebruiken voor een proef bij het brandwondencentrum een andere medestudent bij ongeveer elke film het gemiddelde recensiecijfer weet, ik de eerst komende weken 3 dagen college en 4 dagen vrij heb, er studentenverenigingen zonder ontgroeningen bestaan, er in Amsterdam per dag 23 kinderen worden geboren.

Er zijn groepjes van 15 mensen gemaakt samen met 2 begeleiders doe je de hele week activiteite. Eigenlijk had ik gedacht niet overal aan mee te doen en maar af en toe te gaan maar ik ben tot nu toe naar bijna alles geweest. Voor het eerst in mijn leven voel ik me eens een keer niet de jongste! Er zijn namelijk mensen die nu net pas 18 zijn geworden. Omdat we als groepje eigenlijk alles samen doen heb ik tot nu toe alleen mijn groepje leren kennen.

Morgen ontsnap ik even aan de Introductieweek ik moet nog van alles regelen zoals een OV ophalen, boeken, collegeld en mijn rooster uitvogelen. En het is natuurlijk ook feestweek in Abcoude.

Bier zal ik dan wel nooit lekker vinden, vanaf nu af aan ben ik toch echt een student.

Lieve Laurens

2009-08-18T18:23:00.000+02:00

23-07-2009 Lieve Laurens, Als ik aan jou denk, denk ik aan gezelligheid en grapjes! Je was altijd in voor een grapje, altijd vrolijk (behalve als iemand aan je nieuwe spullen zat of Ajax verloor ;) en altijd lief. Ik snap er niets van, ik snap het niet dat je er nu niet meer bent! Dat het allemaal zo snel is gegaan en dat er niets meer aan te doen was. Ik dacht Laurens die red het wel, zo'n positieve man. Tot zondagochtend heb ik gewacht op en wondertje, een engeltje die jou zou komen betoveren. Helaas is dat engeltje niet gekomen, maar ik weet zeker jij bent nu het engeltje! Het engeltje dat waakt over ons allemaal. Iemand die zo hard vecht zo vol in het leven staat en zoveel van zijn lieve meiden houd. Zelfs de raarste brouwseltjes van Mel en mij at je op zonder maar een beetje te zeuren. Ik mis je nu al. De afgelopen dagen had ik telkens het gevoel we missen iemand. Je hoort gewoon op de bank te zitten in de woonkamer of bezig te zijn in de tuin! Je hoort er gewoon nog te zijn. Ik zal altijd aan je blijven denken en je mag trots zijn op Patrica, Stef, Kim en Mel ze hebben het zo goed gedaan de afgelopen weken! Liefs, Lisa O,ja Laurens.. toen ik donderdag naast je bed zat zat ik een tijdje over je haar te aaien. Nog sorry daarvoor hoor want jij vind het natuurlijk helemaal niet fijn als er iemand aan je haar zit! Dat was een beetje stom van me! xx

Back to Business

2009-07-04T18:35:00.001+02:00

Ik ben nu precies een week thuis en die week ben ik zowel gesmolten op mijn werk als bevroren op mijn scooter. Aan de ene kant is het heel fijn om weer thuis te zijn dat komt voornamelijk omdat ik nu iedereen weer zie en in een schoon huis leef maar aan de andere kant mis ik Valencia ook wel. Het scheelt natuurlijk dat het sinds dat ik terug ben alleen maar mooi weer is geweest. Ik mis het om naar school te gaan, door Valencia te lopen en nieuwe straatjes te ontdekken, het buitenleven en soms mis ik de mensen daar ook een beetje (ook al ben ik maar 4 weken weggeweest).

Woensdag en donderdag moest ik weer werken het was leuk om iedereen te zien maar dat was het dan ook wel. Het was namelijk 33 graden op kantoor! Wij zitten in een oud pand waar de ramen niet open kunnen er mag ook niets aan worden verbouwd, want het is een oud pand. We zitten dan ook nog eens boven (warme lucht stijgt toch altijd op?!) daardoor voelde het alsof we met zijn allen in de sauna zaten. Lianne en ik wilde bijna 'per ongeluk' een nietmachine door het raam gooien, maar dat hebben we maar niet gedaan. Donderdag,vrijdag,zaterdag en zondag zijn er verschillende concerten in het Westerpark en mijn werk zit op het Westerparkterrein. Donderdag traden Joss Stone en Jason Maraz op, dus die waren donderdag overdag de hele dag aan het soundchecken dat was wel heel erg leuk want wij konden alles heel goed horen, een soort mini-concertje!

Vrijdag was ik vrij en wilde Jorn en ik naar het strand. De weersverwachtingen waren dan wel niet al te best vrijdagochtend zag het er heerlijk uit en aan het strand waaien de donkere wolken meestal wel over. Daarom lagen Jorn en ik ook om 11 uur heerlijk op het strand. Totdat het om 1 uur ineens begon te rommelen en 5 minuten later begon te regenen. Jorn wilde gelijk naar huis want hij dacht dat het de hele middag zou blijven regenen. Op de scooter waren we natuurlijk helemaal veregend maar gelukkig had ik mijn bikini aan (wel onder mijn kleding). Toen we in Amsterdam kwamen was het natuurlijk al weer droog! Gistermiddag sinds tijden weer naar de bioscoop geweest. Dat is wel een van de dingen die ik in Valencia heb gemist, aangezien ik normaal zo'n 2 keer per week naar de bioscoop ga. We waren naar The Hangover, iedereen zei dat het een hilarsche film was hij was ook wel grappig maar de tranen rolde niet over mijn wangen. Na de film wat gegeten bij Barca, Jorn is inmiddels ook verslaafd aan de lekkere salades. Gisteravond een van Maryse feestje bij dansen bij jansen.

In deze week heb ik af en toe een beetje Spaans gepraat 2 collega's kunnen Spaans en gister op het feestje was mijn oude geschiedenis leraar er ook en hij is Spaans. Ik kan het wel allemaal verstaan, maar zinnen maken en iets anders dan 'si'antwoorden lukt nog niet. Ik merk ook dat ik toch best weinig heb geleerd in 4 weken als je je bedenkt dat er alleen al 2 tegenwoordige tijden zijn en 4 verleden tijden en dan nog tientallen andere tijden en ik alleen maar 1 tegenwoordige tijd kan! Maargoed ik wil waarschijnlijk in Nederland wel verder met mijn Spaans.

De uitverkoop is hier inmiddels ook al begonnen en dat heeft mijn portomonnee ook gelijk gemerkt! Vandaag even wat met Adrienne gedronken en een beetje gewinkeld. Maar ik ben van plan de maand juli veel te gaan werken.

Het is weekend en ik ga nog even genieten van de laatste zonnestraaltjes in de achtertuin! Fijn weekend allemaal!

Lief Dagboek

2009-07-02T20:27:00.000+02:00

Huh?? Lisa was toch allang weer thuis? Ja, ik ben nu 5 dagen terug van Valencia en ik moet stiekem bekennen dat ik het mis om verhaaltjes te schrijven. Daarom heb ik deze weblog aangemaakt. Ik zal nu dan wel geen verhalen schrijven over:
-gekke taalbarrieres want Hey Nederlands kan ik al
- een chineze familie in de keuken want voor zover ik weet hebben wij geen chinezen in de familie
- vieze bedden en deurknoppen want ik heb een hele lieve mama die zorgt voor een schoon huis
- uitgaan tot diep in de nacht in Amsterdam gaan de discotheken toch echt gewoon om 4 hooguit 5 uur dicht
- stierengevechten, ik heb nog nooit een boer in gevecht zien gaan met zijn koeien in nederland
-nieuwe mensen leren kennen, als ik nu op straat loop zal ik niet zo snel zeggen hey hoe heet jij waar kom je vandaag wat doe je hier

Maar het lijkt mij wel leuk om een soort dagboek bij te houden aangezien ik te lui ben om alles op te schrijven en ik alle berichtjes ook wel erg leuk vond. Misschien hou ik het na 3 dagen al voorgezien, misschien komt er nooit een kip kijken op mijn site voor nu vind ik het leuk om een dagboek bij te houden.